ඩොලර් මිලියන 100කට රට පාවා දෙන තක්කඩි..

Aug 12, 2026 at 08:19 AM

|

Lanka Leader

"උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත්වල ඒකාබද්ධ ප්‍රාදේශීය සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය සඳහා ලෝක බැංකුවෙන් ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 100ක ණය මුදලක් ලබා ගැනීමට කැබිනට් අනුමැතිය හිමිව ඇත.." 

මේ ඊයෙ නලින්ද ජයතිස්ස ඇමතිවරයා කැබිනට් තීරණ දැනුම් දීමේ මාධ්‍ය හමුවේදී ඉතා සරලව කිසි ගානක් නැතිව කියපු කතාවක්...

ඇයි මේ මෙතෙන්ට " ඒකාබද්ධ" කියලා විශේෂණ පදයක් ඔබ්බවලා තියෙන්නෙ..?

මහින්දගේ කාලෙ කරා වගේ " නැගෙනහිර නවෝදය" , " උතුරු වසන්තය" වගෙ මේ ඩොලර් මිලියන 100 සංවර්ධන වැඩසටහන කරන්න බැරිද...? එහෙනම් ඒ ඇයි..?

ඒකාබද්ධ" (Merger) කියන්නේ මොකක්ද..?

මෙහි "ඒකාබද්ධ ප්‍රාදේශීය සංවර්ධන වැඩසටහන" යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත් දෙකම එකම ඒකකයක් ලෙස සලකා, එම කලාපයේ පොදු සංවර්ධන කටයුතු (ප්‍රතිසංස්කරණ, යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය හෝ ආර්ථික ව්‍යාපෘති) එකම සැලැස්මක් යටතේ ක්‍රියාත්මක කිරීම..

එදා 1987 ඉන්දු-ලංකා ගිවිසුම ප්‍රකාරව, උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත් දෙක එකතු කර "උතුරු-නැගෙනහිර පළාත් සභාව" නමින් එකම පරිපාලන ඒකකයක් ලෙස පවත්වාගෙන යාමට කටයුතු කරනවා. 

චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග ජනාධිපතිනියගේ පාලන සමයේ සුනාමි ව්‍යසනයෙන් පසු උතුරු-නැගෙනහිර සහන කටයුතු සඳහා සුනාමි සහන මණ්ඩලය (P-TOMS) පිහිටුවීමට උත්සාහ කළ අවස්ථාවේදී ද 2005 වසරේදී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය එහි ඇතැම් වගන්ති ක්‍රියාත්මක කිරීම අත්හිටුවනු ලැබුවා.

නමුත්, උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත් දේශපාලනිකව සහ පරිපාලනමය වශයෙන් වෙන් කිරීමට (De-merger) ප්‍රධානම තීන්දුව ලැබුණේ 2006 වසරේදීයි. 

එවකට අගවිනිසුරු සරත් එන්. සිල්වා මහතා ඇතුළු පස් පුද්ගල ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මඩුල්ල විසින් 2006 ඔක්තෝබර් 16 වනදා ඓතිහාසික තීන්දුවක් ලබා දෙමින් ප්‍රකාශ කළේ 1988 දී ජනාධිපති ජේ.ආර්. ජයවර්ධන මහතා විසින් හදිසි නීති රෙගුලාසි යටතේ මෙම පළාත් දෙක ඒකාබද්ධ කිරීම නීති විරෝධී සහ බලරහිත බවයි.

එම තීන්දුවෙන් පසු උතුරු සහ නැගෙනහිර පළාත් පාලන ඒකක දෙකක් ලෙස වෙන් කෙරුණා.

නැගෙනහිර පළාත සඳහා 2008 වසරේදී වෙනම පළාත් සභා මැතිවරණයක් පවා පවත්වනු ලැබුවා.

ඇස්, කන්, අත්, පා විතරක් නෙවෙයි, තමන්ගේ තරුණ ජීවිත පවා මහ පොළොවට දිය කරලා, තිස් වසරක සාපලත් බෙදුම්වාදී යුද්ධය නිමා කරලා ලංකාවේ වීරෝදාර රණවිරුවෝ රටේ ස්වෛරීභාවය , භෞමික අඛණ්ඩතාවය සහ ස්වාධීනත්වය වෙනුවෙන් කරපු අසමසම කැපකිරීම එක පෑන පාරකින් අතුගාලා දාන්න අද ආණ්ඩුව ලැස්ති වෙනවා.

එදා අධිකරණය නීතියෙන් වැළැක්වූ ඒ මහා පාවාදීම, අද ආණ්ඩුව "ඩොලර් මිලියන 100 ක" කුප්‍රකට ප්‍රතිපාදනයකට මුවා වෙලා, "උතුරු සහ නැගෙනහිර ඒකාබද්ධ ප්‍රාදේශීය සංවර්ධන වැඩසටහන" කියන ලස්සන ලේබලය යටතේ කැබිනට් පත්‍රිකාවකින් ක්‍රියාත්මක කරන්න හදනවා.

මොකක්ද මේ "ඒකාබද්ධ" කිරීමේ සැබෑ භයානකකම...?

පැහැදිලිව දේශපාලන බෙදුම්වාදයට පාර කැපීමක් මෙයින් සිදු වෙනවා. 

"ප්‍රාදේශීය සංවර්ධනය" කියන වචනවලින් වසා තිබුණත්, උතුර සහ නැගෙනහිර එකම සංවර්ධන කලාපයක් ලෙස ඒකාබද්ධ කිරීම හරහා සිදුවන්නේ බෙදුම්වාදීන් එදා ඉඳන් ඉල්ලපු "නිජභූමි" සංකල්පයට සහ ඒකාබද්ධ පරිපාලන ව්‍යුහයකට හොර පාරෙන් පදනම දැමීමයි.

යුද පිටියේදී දිනාගන්න බැරි වුණු "ඊළාම්" සිහිනය, අද දෙමළ ඩයස්පෝරාව සහ බටහිර බලවේග ඩොලර් මලු පෙන්වමින් මේ රටේ පාලකයන් ලවා ඉටු කරවා ගනිමින් සිටිනවා. 

කැබිනට් මණ්ඩලය අනුමත කර ඇත්තේ සංවර්ධනයක් නොව, රටේ ස්වෛරීභාවය පාවාදීමේ මූලෝපායික සැලසුමකි.

මේ සියලු පාවාදීම් මැද, ආණ්ඩුව හදිසියේම 22 වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් කරළියට ගේන්නේ ඇයි...? 

තමන්ගේ දේශපාලන හෙංචයියන් සහ ගැත්තන් නීති ක්ෂේත්‍රයේ සහ ඉහළ අධිකරණ ව්‍යුහයන් තුළ ස්ථාවර කරගන්නයි. 

අපි අද ප්‍රශ්න කරනවා මේ හදන්නේ අනාගතයේදී උතුරු-නැගෙනහිර ඒකාබද්ධ කිරීම් වැනි රට බෙදන නීතිවිරෝධී ව්‍යාපෘතිවලට, තමන්ගේම හෙංචයියන් ලවා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ "නීත්‍යානුකූල" සහතිකයක් ලබා දෙන්නද? 

අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය බිඳ දමා, බෙදුම්වාදී න්‍යායපත්‍රවලට නීතිමය ආවරණ සපයන රූකඩ පාලනයක් නීති ක්ෂේත්‍රය තුළ නිර්මාණය කිරීම මේ 22 වන සංශෝධනයේ සැඟවුණු අරමුණ බව පැහැදිලියි නේද..?

ලංකාවත් තවත් ගාසා තීරයක් වන ලකුණු...

ඩොලර් මිලියන සියයකට හෝ දෙමළ ඩයස්පෝරාවේ ඡන්ද මලුවලට උතුර සහ නැගෙනහිර එකම පරිපාලන ව්‍යුහයකට ගාල් කළහොත්, මේ රට ගමන් කරන්නේ සදාකාලික යුද්ධයකටයි. 

භූගෝලීය වශයෙන් සහ දේශපාලනිකව ස්වයං පාලන ඒකක වෙන් කිරීම සහ පසුව ඇති වූ බාහිර බලපෑම් නිසා අද ගාසා තීරය පත්ව ඇත්තේ කුමන තත්වයකටද...? 

දේශසීමා අර්බුද, සදාකාලික මිසයිල ප්‍රහාර සහ ලේ වැගිරීම් හැර වෙනත් කිසිවක් එහි නැත. 

උතුරු-නැගෙනහිර ඒකාබද්ධ කිරීම හරහා ලංකාව තුළ නිර්මාණය කිරීමට මාන බලන්නේද එවැනිම ස්වයං පාලන "ඊළාම්" රාජ්‍යයක කලාපීය බෝම්බයකි

!සුඩානය සහ දකුණු සුඩානය:බාහිර බලවේගවල වුවමනාවට සහ ඩොලර් ප්‍රතිපාදනවලට රට කෑලිවලට බෙදා වෙන් කිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස අද සුඩානයත්, දකුණු සුඩානයත් සදාකාලික සිවිල් යුද්ධයක සහ සාගතයක ගොදුරක් බවට පත්ව ඇත.

තුර්කි සහ ග්‍රීක වශයෙන් සයිප්‍රසය කලාපීයව බෙදා වෙන් කිරීමෙන් පසු දශක ගණනාවක් තිස්සේ එම දූපත් රාජ්‍යය පවතින්නේ නොවිසඳුණු, සාමය අහිමි වූ යුද කලාපයක් ලෙසය...

ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ නියෝග පවා පසෙකලා, කැබිනට් තීරණ සහ ව්‍යවස්ථා සංශෝධන සෙල්ලම් මඟින් රටේ ඒකීයභාවයට සහ ජාතික ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් වන මෙවැනි ඒකාබද්ධ කිරීම් සිදු කිරීමට ඉඩ දෙනවාද...?

එම කැබිනට් තීරණ වලට සමගාමීව තවත් තීරණ කිහිපයක් කැබිනට් එක අරගෙන තියෙනවා..

🔴 2006-08-01 දින සිට මෙරට යුද්ධය අවසන් වූ 2009-05-19 දින දක්වා අනුමත තොටුපොළකින් හා විධිමත් ගමන් බලපත්‍රයක් භාවිතයෙන් තොරව රටින් පිටව ඉන්දියාව වෙත අවිධිමත් ව සංක්‍රමණය වූ  පුද්ගලයින් සඳහා තාවකාලික විදේශ ගමන් බලපත්‍රයක් නිකුත් කර, 1948 අංක 20 දරන ආගාමික හා විගාමික පනතට අනුව කිසිදු නීතිමය ක්‍රියාමාර්ගයක් ගැනීමෙන් තොරව අනුමත තොටුපොළකින් රට තුළට ඇතුළු වීමට අවස්ථාව ලබා දීම.

මේ රටේ උපන් මිනිස්සු නැවත මේ රටට පැමිනීමට අප විරුද්ධ නෑ..

ඒත් කොහොමද මේ එකකට එකක් ලස්සනට ගැලපෙන විදිය..

අනුර කුමාර දිසානායක ජනාධිපති උනොත් කොටි ඩයස්පෝරාවේ රූකඩයක් වෙන බවට අප කැට තබා පැවසුවා මතකද...?

මේ එකින් එක සිදු වන්නෙ එය නොවේද...?

ඩොලර් මිලියන සියයකට රටේ අනාගතය පාවා දෙන, රට තවත් ගාසා තීරයක් කිරීමට සැරසෙන මේ දේශපාලන කුමන්ත්‍රණයට එරෙහිව පෙළගැසීම සැබෑ දේශප්‍රේමීන්ගේ යුගයේ වගකීමකි..

දැන්වත් ඇස් ඇරලා බලපල්ලා...

- නිලන්ත සත්සර ගමගේ