පාදඩවාදය

Jul 23, 2026 at 12:08 PM

|

Lanka Leader

දන්නේ නැති‍ මගුල් ගැන කියවන්න මේ හාදයා සෑහෙන කැමැත්තක් දක්වනවා. චීනයේ වෙනත් ප්‍රදේශවල ඉන්න අයට පෙයි-චිං අගනුවරට එන්න බෑ කියන මේ බයිලයත් එහෙම එකක්.

චීනයේ ඕන කෙනෙක්ට පෙයි-චිං අගනුවරට එන්න පුළුවන්. එහෙම ඇවිල්ලා රස්සා කරන්නත් පුළුවන්. ඒ සම්බන්ධයෙන් කිසිම තහනමක් නෑ. ඇත්තෙන්ම, පෙයි-චිං අගනුවර විතරක් නෙවෙයි ෂං-හයි, කුවං-චෝ, වූ-හන් ඇතුළු හැම මහ නගරයක ම බහුතරය බවට පත්වෙලා ඉන්නේ පිට පළාත්වලින් ඒ නගරවලට ආපු මිනිස්සු. ඒ මිනිස්සු අවුරුදු කාලෙට ගමේ ගියාම ඔය මහ නගර හැම එකක් ම සෑහෙන්න හිස්වෙනවා.

එහෙම නම්, මේ යකා මොකක්ද මේ කියවන්නේ?

චීනයේ කුටුම්බ ලියාපදිංචි (户口, Hukou) ක්‍රමය ගැන අහුලගත්ත කෑල්ලක් තමයි මේ ගොබ්බයා රස කර කර කියවන්නේ.

අපේ රටේ අපිට වුනත් ස්ථිර පදිංචියක් තියෙනවා. අවශ්‍යතා ඇතිවුණාම, අපි ග්‍රාම නිලධාරි ළඟට ගිහිල්ලා අපේ ඒ පදිංචිය සනාථ කරගන්නවා. පිටස්තරයෙක් (බෝඩිම්කාරයෙක් කියමු) ගෙදරක තියාගන්නවා නම් ඒ ගැන අදාළ පාර්ශ්වවලට (ග්‍රාම නිලධාරිට, පොලිසියට) දැනුම් දෙන්න කියන අවස්ථාත් තියෙනවා.

චීනයේ හූ-කෝ ක්‍රමයෙන් කරන්නේ කුටුම්බ (පවුල්) ලියාපදිංචියක්. ඒ ලියාපදිංචිය අනුව තමයි චීන ජාතිකයන්ට අදාළ අයිතිවාසිකම් භුක්ති විඳින්න පුළුවන්වෙන්නේ.

අපි කවුරුත් දන්න උදාහරණයක් ආශ්‍රයෙන් මම මේ කාරණය පැහැදිළි කරන්නම්.

1980 ඉඳලා 2016 දක්වා, චීනයේ එක් දරු ප්‍රතිපත්තියක් ක්‍රියාත්මක වුණා කියලා අපි හැමෝම වගේ දන්නවා. 2015 අවුරුද්දෙන් පස්සේ, ඒ සීමාව දරුවෝ දෙන්නෙක් දක්වා වැඩි කළා. මේ ප්‍රතිපත්ති ඒ විදිහට ම ක්‍රියාත්මක කරන්නේ හූ-කෝ පදනම් කරගෙන. එක් දරු ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කරන කාලෙත් පිටස්තර පළාත්වල (දුෂ්කර ප්‍රදේශවල, දේශ සීමාවල) හූ-කෝ තියෙන අයට කැමැති තරම් ළමයි හදන්න ඉඩ දුන්නා. ගොවියන්ට මේ නීති ක්‍රියාත්මක කළෙත් වෙන විදිහකට. මේ කාරණයේ දී, කුටුම්බ ලියාපදිංචිය සළකා බලනවා. ඒ කියන්නේ පිටස්තර හූ-කෝ එකක් තියෙන පවුලක් පෙයි-චිං නගරයේ තාවකාලිකව (අපි කියමු රස්සාව කරන්න කියලා) ජීවත්වෙනවා නම්, ඒ අය හදන ළමයි ගණන තීරණය කරන්නේ අදාළ හූ-කෝ එකට අනුව මිසක් පෙයි-චිං නගරයේ ක්‍රමයට නෙවෙයි.

කුටුම්බ ලියාපදිංචි වෙනස් කරගැනීමත් නිතර ම සිද්දවෙනවා. විවාහයක දී මෙහෙම කරගන්න එක සාමාන්‍ය වැඩක්. පෙයි-චිං වගේ නගරයක කාලයක් රස්සාව කරලා, වැඩ පෙන්නන අයට ඒ නගරයේ ලියාපදිංචිය (හූ-කෝ එක) ලබාගන්න පුළුවන්.

එහෙම නම්, මේ යකා කියන බහුභූත කතාවේ තේරුම මොකක්ද? ඇත්තෙන්ම, මේ යකා මෙහෙම කතාවක් කියන්නේ ඇයි?

මේ හාදයා කියන්නේ ඇඹිලිපිටියේ, මොනරාගල, හම්බන්තොට පැත්තේ කාන්තාවන්ට කොළඹ ඇවිල්ලා ගණිකා වෘත්තියේ යෙදෙන්න නිදහසක් නෑ කියලයි.

මෙන්න මේ නිදහස නම් චීනයේ නෑ. චීනයේ ගණිකා වෘත්තිය තහනම්. සූදුවත් තහනම්. පාදඩකම් කරන්න නීතිමය අවසරයක් චීනයේ නෑ. නීතියෙන් තහනම් වැඩ හොරෙන් කරන එවුන් හැම රටක ම ඉන්නවා. නීතිය තදින් ක්‍රියාත්මක වන රටක තහනම් වැඩ කරලා අහුවුණාම අදාළ දඬුවම් විඳින්න වෙනවා.

මුන්ට ඕන පාදඩ වැඩවලට අහිංසක මිනිස්සු තල්ලු කරලා දාලා සමාජය විනාශ කරලා දාන්න මිසක් වෙන දෙයක් නෙවෙයි. මිනිස්සු මේ පාදඩ වැඩවලට යොමුවෙන්නේ කැමැත්තෙන් නෙවෙයි. කෙහෙම්මල් නිදහසක් භුක්ති විඳින්නත් නෙවෙයි. රටේ ආර්ථිකය මුළුමනින් ම බිඳවැටිලා තියෙන හින්දා මිනිස්සුන්ට ආදායම් නෑ. ඉතින් සමහරු කසිප්පු පෙරනවා - විකුණනවා. තවත් සමහරු කුඩු විකුණනවා. සමහරු හොරකම් කරනවා. සමහරු මංකොල්ලකෑම් කරනවා. කප්පම් ගන්නවා. තව තව වංචා, අපරාධ මහ ගොඩක් කරනවා. ඒ වගේ ම, සල්ලි හොයන්න ඇඟ විකුණන (ගණිකා වෘත්තියේ යෙදෙන) කාන්තාවෝ සෑහෙන පිරිසකුත් ඇතිවෙලා තියෙනවා.

අපේ රටේ ආර්ථික දියුණුව කොච්චර ඉහළ ද කියන එක තේරුම්ගන්න මහ බැංකුව නිකුත් කරන වාර්තා කියවන්න ඕන නෑ. පාර දිගට ස්පා කොච්චර දාලා තියෙනවා ද කියලා බලන්න. තරුණ පිරිස් කොච්චරක් නම් මත්ද්‍රව්‍යවලට ගොදුරු කරගෙන තියෙනවා ද කියලා බලන්න. දවසකට අපරාධ කොච්චරක් නම් සිද්දවෙනවා ද කියලා බලන්න. හිරගෙවල් කොච්චර පිරිලා තියෙනවා ද කියලා බලන්න.

මේ රටේ අපරාධ සිද්දවෙනවා මදි කියලයි මේ යකා කියන්නේ. ඒ සඳහා නිදහසක් ලබාදෙන්න ඕන කියලා මූ කියනවා.

මේකට කියන්න ඕන “නිදහස” කියලා නෙවෙයි. මේ තමයි පාදඩවාදය!

- ආචාර්ය වරුණ චන්ද්‍රකීර්ති