ගිනිගත් මෝටර් රථය, ගිනිකූර සහ පර්චස් හයේ ඛේදවාචකය..

Jul 17, 2026 at 09:14 AM

|

Lanka Leader

"තම සපත්තු ලේස් එක ගැටගසා ගැනීමටවත් නොදන්නා වයසේදී, ඒ සුරතල් දෑත්වලට යකඩ මාංචු වැටෙන්නේ කෙසේද? උසාවි කූඩුවක යකඩ කූරු අතරින් බියපත් දෑසින් සමාජය දෙස බලන අවුරුදු දහයට අඩු ඒ 'පුංචි අපරාධකාරයා' නිර්මාණය කළේ ඔහු විසින්මද? නැතහොත් මේ කුහක සමාජ ක්‍රමය විසින්ද?"

අද අප කතා කරන්නේ අපේ සමාජය කතා කිරීමට අකමැති, එහෙත් අනිවාර්යයෙන්ම කතා කළ යුතුම මාතෘකාවක් ගැනය. ඒ, මල් කැකුළු වැනි දරුවන් 'අපරාධකරුවන්' ලෙස සමාජය විසින් හංවඩු ගසන ඛේදවාචකයයි. අපරාධයක් යනු හුදෙක් නීතිය කැඩීමක් පමණක් නොවේ; එය සමාජයක ඇතුළාන්තයේ ඇති කුණු වීමේ බාහිර රෝග ලක්ෂණයකි. වයස අවුරුදු 10ට අඩු දරුවෙකු අපරාධයකට ඈඳාගත් විට, එය දරුවාගේ වරදක් නොව, සමස්ත සමාජයේම සහ නීති පද්ධතියේම ව්‍යුහාත්මක අසමත්කමකි.

මෙම ඛේදවාචකය සෛද්ධාන්තිකව නොව, අපගේ ඇස් ඉදිරිපිටදීම දිගහැරුණු අතිශය කම්පනකාරී මෑතකාලීන සිදුවීමක් හරහා ගවේෂණය කරමු.

🔥 ගිනිගත් මෝටර් රථය, ගිනිකූර සහ පර්චස් හයේ ඛේදවාචකය

පසුගිය දිනක මෙරට සමාජයම කම්පනයට පත්කළ එක්තරා පුවතක් වාර්තා විය. ඒ, විදුහල්පතිවරයෙකුට අයත් මෝටර් රථයක් ගිනිගෙන විනාශ වීමේ සිදුවීමකි. මෙම අභිරහස් ගින්නේ සම්පූර්ණ වරද පැටවුණේ වයස අවුරුදු දහයකටත් අඩු කුඩා දරුවෙකු මතටය. චෝදනාව වූයේ එම දරුවා විසින් විසිකරන ලද ගිනිකූරක් හේතුවෙන් රථය ගිනිගත් බවයි.

එහෙත් මෙහි ඇති බිහිසුණුම ඛේදවාචකය එය නොවේ. මෙම 'අපරාධයට' වන්දි ලෙස, අදාළ දරුවාගේ අන්ත අසරණ දෙමාපියන්ට ඔවුන් ජීවත් වන අවසන් බිම් කඩ වන පර්චස් 06ක ඉඩම තමන්ගේ නමට ලියා දෙන ලෙසට විදුහල්පති පාර්ශවයෙන් තර්ජනයක් එල්ල වීමයි.

🔬 රසපරීක්ෂක වාර්තාවක් නොමැතිව වැරදිකරුවන් සෙවීම

මෙම සිදුවීම ශ්‍රී ලාංකීය නීතියේ සහ පොලිස් විමර්ශනවල ඇති දැවැන්තම හිඩැසක් මනාව නිරූපණය කරයි. මෝටර් රථයක් යනු යකඩ, ප්ලාස්ටික් සහ ගිනිගන්නාසුලු ද්‍රව්‍යවල සංකීර්ණ එකතුවකි. කුඩා දරුවෙකු වීසි කළ ගිනිකූරකින් ක්ෂණයකින් මුළු රථයක්ම අළු වී යාමට නම්, එහි පෙට්‍රල් කාන්දුවක් හෝ වෙනත් බරපතළ රසායනික උත්ප්‍රේරකයක් තිබිය යුතුය.

එවන් පසුබිමක, ගින්නට සැබෑ හේතුව (විදුලි කාන්දුවක්ද, රක්ෂණ වංචාවක්ද, නැතහොත් වෙනත් පාර්ශවයක ගිනි තැබීමක්ද) තහවුරු කෙරෙන රජයේ රසපරීක්ෂක වාර්තාවක් (Government Analyst Report) නිකුත් වීමටත් පෙර, සමාජයේ ඉහළ බලයක් හිමි පාර්ශවයක් විසින් කුඩා දරුවෙකු අපරාධකරුවෙකු කරනු ලබන්නේ කෙසේද? විද්‍යාත්මක සාක්ෂි ගැලපීමක් නොමැතිව, හුදෙක් බලය සහ සමාජ තත්ත්වය මත පදනම්ව දුර්වලයා බිල්ලට දීම අපගේ නීති පද්ධතියේ ඇති විශාලතම දුර්වලතාවකි.

⚖️ නීතියේ වියුක්ත අකුරු සහ 'Doli Incapax' සංකල්පය

මෙම සිදුවීම නීතියේ මූලික සිද්ධාන්තයන්ටද අභියෝගයකි. ශ්‍රී ලංකා දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයට (2018 සංශෝධන) අනුව වයස අවුරුදු 12ට අඩු දරුවෙකුට අපරාධ වගකීමක් පැවරිය නොහැක. එය නීති විද්‍යාවේ 'Doli Incapax' (අපරාධයක් කිරීමේ චේතනාව ගොඩනැගීමට ඇති නොහැකියාව) ලෙස හැඳින්වේ.

දරුවා ගිනිකූරක් වීසි කළා යැයි තර්කයක් වෙනුවෙන් පිළිගත්තද, මෝටර් රථයක් ගිනිතබා විනාශ කිරීමේ 'අපරාධමය චේතනාවක්' (Mens Rea) ඒ කුඩා මොළය තුළ කිසිසේත්ම නිර්මාණය විය නොහැක. එහෙත් යථාර්ථය තුළදී, බලය සහ අධිකාරිය විසින් නීතියේ මෙම ආරක්ෂක දැල කුඩුපට්ටම් කරමින්, දරුවන්ව සහ ඔවුන්ගේ පවුල් මානසිකව සහ සමාජීයව ඝාතනය කරනු ලබයි.

💰 පීඩනය මුදාහරින කපාටය හෙවත් ආර්ථික ස්ථරයන්ගේ අසමානබව

ඉහත සිදුවීමේ ඇති කෲරතම ස්වභාවය වන්නේ වන්දිය ලෙස 'පර්චස් 06ක ඉඩම' ඉල්ලා සිටීමයි. බලවතාට සාධාරණය ඉටුකර ගැනීම යනු, අන්ත අසරණයාගේ අවසන් සෙවණැල්ල පවා උදුරා ගැනීම බව මින් ගම්‍ය වේ.

නීතිය ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය ආර්ථික ස්ථරය මත තීරණය වේ. ධනවත් පාසලක සිසුවෙකු මෙවන් දෙයක් කළේ නම්, එය "ළමා දඟකාරකමක්" ලෙස සලකා දෙමාපියන්ගේ මුදල් බලයෙන් යටපත් වනු ඇත. එහෙත් දිළිඳු දරුවෙකුට උරුම වන්නේ අපරාධකාරයෙකුගේ ලේබලය සහ තමන්ගේ පවුලම මහ පාරට වැටීමේ ඛේදවාචකයයි. ආර්ථික අසමානතාවයේ පතුලේම සිටින මිනිසුන්, සමාජයේ ඉහළ පන්තියට තම වැරදි වසා ගැනීමට සහ කෝපය මුදාහැරීමට ඇති 'Pressure Valves' බවට පත්ව ඇත.

👁️ දඬුවමට එහා ගිය යථාර්ථය

ශ්‍රී ලාංකීය සමාජයේ බහුතරයක් මෙවැනි සිදුවීමක් දුටු සැණින් "අපොයි ඔය ළමයා මහ අපරාධකාරයෙක් වෙයි, ඔය පවුල්වල හැටි ඔහොම තමයි" යැයි කියමින් විනිශ්චය කරති. සමාජයට අවශ්‍ය සත්‍ය ගවේෂණය කිරීමට වඩා, කෙනෙකුට දඬුවම් දෙනු දැක තමන්ගේ අසහනය පිටකර ගැනීමටය.

අපරාධය සහ දඬුවම ගැන කතා කරන අප, දඬුවමට එහා ගිය මේ කටුක යථාර්ථය ගැන කතා කිරීමට බිය ඇයි? යම් හෙයකින් අර අහිංසක පවුලේ පර්චස් 6ක ඉඩම අහිමි වී ඔවුන් මහ පාරට වැටුණහොත්, එම දරුවා හෙට දවසේ සැබෑවටම සමාජය කෙරෙහි වෛරක්කාරී වූ අපරාධකරුවෙකු වීම වළක්වන්නේ කවුද?

නීතිය යනු බලවතාගේ ආයුධයක්ද? සාක්ෂි යනු ධනවතාට අවශ්‍ය පරිදි වෙනස් කළ හැකි විහිළුවක්ද? සමාජය සුවපත් කළ හැක්කේ දඬුවමෙන් නොව, අවබෝධයෙන් සහ සැබෑ යුක්තිය පසිඳලීමෙනි. ඔබේ අදහස කුමක්ද? මේ ගැඹුරු කතිකාවත සමාජය පුරා රැගෙන යමු.

(සමාජ මාධ්‍යයෙන් උපුටා ගන්නා ලදී)