හමුදා කඳවුරු ඉවත් කිරීම සහ රටේ අනාගතය

Nov 24, 2024 at 06:17 PM

|

Lanka Leader

කොටි නැගිටියි කියලා කියයි කියලාද හිතුවේ.. නෑ.. ඒක නෙවෙයි. කොටි නැගිට්ටොත් තවත් අවුරුදු තිහකින් හරි ප්‍රශ්ණේ විසඳාගන්න පුළුවන්. හැබැයි මේ යන්නෙ ඊට වඩා දරුණු තැනකට කියලා ඉතාම අවධාරණයෙන් කියන්න පුලුවන්.

ජනාධිපති අනුර දිසානායක පත්වීමත් සමඟම කැනේඩියානු ද්‍රවිඩ කොංග්‍රසය ලිපියක් ලියා එව්වා. එහි මූලික කරුණු හයක් සටහන් කලා.

1. සියළුම දේශපාලන සිරකරුවන් මුදා හැරීම.

මේ ඝණයේ සිටින්නේ ඉතාම අතලොස්සයි. ඔවුන් යුධ සමයේ කොටි හිතවාදී මතයේ දැඩිව එල්බගෙන හිටපු උදවිය. අඩු ගාණේ යහපාලන ආණ්ඩුව සමයේවත් ඔවුන් නිදහස් කරන්න කටයුතු කලේ නැහැ. පසුගිය මාසයේත් රාජ්‍ය ආරක්ෂාවට තර්ජන එල්ල වෙනකොට, ඔවුන් නිදහස් කිරීම කෙතරම් යෝග්‍ය දැයි තීරණය කිරීම ඔබට භාරයි.

2. ත්‍රස්තවාදය වැලැක්වීමේ පණත (PTA) වහා අහෝසි කිරීම.

කලින් කියූ කාරණයමයි. පසුගියදා ආරුගම් බේ වෙත ප්‍රහාරයක් හෙළිවෙනකොට, එම සැකකරුවන් අත් අඩංගුවට ගැනීම පවා සිදුවුනේ මෙම ත්‍රස්තවාදය වැලැක්වීමේ පණතින්. එල්ටීටීඊ ඩයස්පෝරාව සමඟ ඉන්න කැනේඩියානු දෙමළ කොංග්‍රසය මෙවන් ඉල්ලීමක් කරන්නේ ඇයි කියන කාරණය සහ ගොනා හැරෙන්නේ පොල් පැලය කන්නට බව තේරුම් ගත හැකියි. 

3. ආරක්ෂක හමුදා විසින් අත්පත් කරගෙන තිබෙන උතුරු නැගෙනහිර සියළුම ඉඩම් නැවත බාරදිය යුතුයි.

ඒක ගැන ලියන්න දෙයක් නෑනේ.. ඒක තමයි මේ දැන් දෙන්නේ. නිකන් නෙවෙයි.. හදපු ගොඩනැඟිලිත් එක්කම. වසර 35කට ආසන්න කාලයක් භුක්ති වින්දේ ආරක්ෂක හමුදා. ඒවා ග්‍රාම සේවකලා ලඟ, ප්‍රාදේශීය ලේකම්ලා ලඟ, දිසාපතිලා ලඟ ලියාපදිංචි වෙලා තියෙන්නෙ. ඉතා සරල නඩුවකින් මෙම ඉඩම් රජයේ භුක්තියට හිමි වෙනවා. ජාතික ආරක්ෂාව පවා මතු කල හැකි මෙවැනි අවස්ථාවක, එක පාරටම හමුදා කඳවුරු ඉවත් කිරීම පුදුමයි නේද?

4. උතුරු නැගෙනහිර දෙමල ජනතාවගේ ආගමික නිදහස තහවුරු කිරීම, උතුරු නැගෙනහිර බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන ඇති කිරීම වළක්වා ලීම.

දෙමල ජනතාවගේ ආගමික නිදහස අමුතුවෙන් ඇති කරන්න තියෙනවාද? අද පේදුරු තුඩුවේ වැසියන් කතරගම පාද යාත්‍රාවේත් යනවා කිසිම ප්‍රශ්ණයක් නැතිව. මහ මැතිවරණය අවසන් වීමත් සමඟ කන්කසන්තුරේ විහාරය ඉවත් කිරීමටත්, හමුදාවට නැවත මි නී ම රු ලේබලය ඇලවීමටත් ඔවුන් ක්‍රියා කල හේතුව මෙය බව පැහැදිලියි. රජය එය පිලිගත්තත් නැතත්, එම සිද්ධියේ වීඩියෝ දර්ශන සහ ඡායාරූප එම ඊනියා සංවිධාන ජාත්‍යාන්තරය හමුවේ තම මතය තහවුරු කරන්න යොදා ගනීවි.

5. 13 වන සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන්ම බලාත්මක කිරීම, සහ නව ව්‍යවස්ථාවක් හරහා සියළු ජාතීන්ගේ අයිතීන් සුරක්ෂිත වන පරිදි බලය බෙදා හැරීම.

මෙම යෝජනාවලියේ බරපතලම ක්‍රියාවලිය එයයි. ඒ පිළිබඳව පහතින් වැඩිදුර විස්තර සටහන් කරමි. කිසිදු ජනපතිවරයෙක් 13 වන සංශෝධනය ක්‍රියාත්මක කලේ නැහැ. එල්ටීටීඊ සංවිධානයට යහමින් උදව් කල රණසිංහ ප්‍රේමදාස ජනපතිවරයා පවා, උතුරු පළාත් සභාවේදී 13 පූර්ණ වශයෙන් බල ගන්වන යෝජනාවක් ගෙන ආ අවස්ථාවේ එය සම්මත කර ගැනීමට පළමුව උතුරු පළාත් සභාව විසුරුවා හරින්නට කටයුතු කලා.

6. උතුරු නැගෙනහිර දෙපලාත තුල ආරක්ෂක හමුදා කරගෙන යන වාණිජමය කටයුතු නතර කිරීම

යුධ හමුදා ගොවිපලවල්, යුධ හමුදා අවන්හල් වගේම තල්සෙවන, මාබල් බීච් වගේ හෝටල් පරිශ්‍රයන්ද වසා දමන්නයි ඔවුන් යෝජනා කරන්නේ. 

මෙම ඡෝදනා හය උතුරේවත් දකුණේවත් ජනතාවගේ ගැටළු නොවන බව තේරුම් ගන්නට අමුතුවෙන් රොකට් සයන්ස් අවශ්‍ය නොවේ. මෙම කාරණය උණ්ඩයෙන් කරගත නොහැකි වුණු වෙනම රාජ්‍යය කෙරෙහි වූ අරමුණ ඡන්දයෙන් කර ගැනීම මෙහි අග්‍ර ප්‍රථිපලය බවට පත් වේ. 

මම මෙහෙම කියන්නේ ඇයි?

පූර්ණ කාලීන දේශපාලන ක්‍රියාකාරිකයෙකු වූ මම 2017 වසරේ සිට 2019 දක්වා යාපනය අර්ධද්වීපය මූලික කරගෙන උතුරේ දේශපාලන කටයුතු වල නියැලුණෙමි. එනිසා මෙවර ජාතික ජන බලවේගයට උතුරේ ඡන්ද ලැබුන හේතුව කවුරු කොහොම අර්තකතනය කලත්, එහි සැබෑ හේතුව මම අත් දැකීමෙන් දනිමි. 

කුමක්ද ඒ හේතුව?

උතුරු පළාතේ සෑම පවුලකම ප්‍රධානම ඥාතියෙක් හෝ දෙදෙනෙක් හෝ ඊට වැඩි සංඛ්‍යාවක් වෙසෙන්නේ යුරෝපා මහද්වීපය සහ උතුරු ඇමෙරිකා මහද්වීපයේය. කොටින්ම වීර සංගිලියන් රජ පරපුරේ අවසන් පුරුක ලෙස සැලකෙන රාජා රෙමීජියස් කුමරාද වෙසෙන්නේ නෙදර්ලන්තයේ දේශපාලන රැකවරණ සහිතවය. දකුණෙන් පිටරට ගිහින් සිටින අයගේ රට පිළිබඳව වූ උනන්දුව සේම උතුරින් පිටරට ගොස් සිටින අයගේ ඒකායන උනන්දුව තිබෙන්නේ දෙමල ජනතාව උදෙසා වෙනම රටක් යන සංකල්පය වෙනුවෙන්මය. උතුරේ ජනතාව ඡන්දය ලබා දිය යුත්තේ කාටද යන්න තීරණය කරන්නේ ඔවුන් විසිනි.ඔවුන්ගේ පවුල් ඔවුන් කියන වචනෙට පිටින් යන්නේ නැත. මෙතෙක් ඔවුන් විශ්වාසය තබා තිබුනේ දේශපාලන අතකොලුවක් වූ පක්ෂයක් වෙතය. රනිල් වික්‍රමසිංහ හරහා දෙමල සන්ධානයෙන් එය ඉටු කරගන්නට ඔවුන් දශක ගණනාවක් උත්සාහ කලත් එය ඉටු වුනේ නැත. මෙවර ජනපතිවරණයේදී රනිල් වික්‍රමසිංහගේ පරාජයත් සමඟ ඔවුන්ගේ අවසන් බලාපොරොත්තුවත් බිඳ වැටුනෝය. ක්ෂණිකව ගමන වෙනස් කල ඔවුන් රටේ පාලක පක්ෂයට දැඩිව උදව් කරමින්, ඔවුන්ට උතුරින් හා නැගෙනහිරින් දැවැන්ත ජයග්‍රහණයක් ලබා දීමට කටයුතු කල බව පැහැදිලිය. ජනපතිවරණයට පෙරම අනුර කුමාර දිසානායක කැනඩාවට, ඇමෙරිකාවට, එංගලන්තයට ගොස් දමිල ඩයස්පෝරාව මුණ ගැසුණ අයුරු පුවත් වාර්තා කල අයුරු අපට මතකය. සින්නාලෙයි නමින් රඟ දැක්වූ මනෝ රංජන්ගේ නාට්ටිය අපට මතකය. ඉතින් මේ වෙන්න යන භයානක සංසිද්ධිය පිළිබඳව දේශපාලන ඉව තිබෙන ඕනෑම කෙනෙකුට තේරුම් ගත හැක.

ඔබේ අවධානය මම නැවත ගෙන යන්නේ කැනේඩියානු ද්‍රවිඩ කොන්ග්‍රසය විසින් ජනපති අනුර කුමාර වෙත එවූ ලිපියේ 5 වන කරුණ වෙතටයි. 13 වන සංශෝධනය පූර්ණ වශයෙන් ක්‍රියාත්මක කිරීම සහ නව ව්‍යවස්ථාවක් හරහා සියළු ජාතීන්ගේ අයිතීන් තහවුරු කිරීමයි. මොකක්ද ඉතින් මේකේ තියෙන අවුල?

13 වන සංශෝධනයට මෙපමණ විරෝධයක් ඇයි?

13 සංශෝධනයට ජනතාවගෙන් මෙතරම් විරෝධයක් එල්ල වන්නේ ප්‍රධාන වශයෙන්ම කරුණු තුනක් නිසාය. ඒවා නම්

1. ඒකීය රාජ්‍යයක් සහතික කරන දෙවන වගන්තිය උල්ලංඝණය වීම

2. ජනතාවගේ ස්වාධිපත්‍යය තහවුරු වන තෙවන වගන්තිය උල්ලංඝණය වීම

3. බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛස්ථානයක් දෙන නවවන වගන්තිය උල්ලංඝණය වීම

මෙම කාරණා තුන නව ව්‍යවස්ථාවකින් වෙනස් වෙනවානම්, ඒ සඳහා පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක බහුතරයක් සහ ජනමත විචාරණයක් හරහා බහුතර ජනතා කැමැත්තද අවශ්‍ය වේ.

ආ එහෙනම් ප්‍රශ්ණයක් නෑනේ.. ජනමත විචාරණයක් තියෙනවානේ ලෙස ඔබට හිතුනා නේද?

මෙන්න මෙතනදි තමයි ඩයස්පෝරා උගුලේ අපි බෙල්ල මුලටම හිරවෙලා, "ගෙදර ගියොත් අඹු නසී, මඟ සිටියොත් තෝ නසී" ලෙවල් එකට එන්නේ. ඇයි? කොහොමද?

ඒකීය රාජ්‍යයට එරෙහි සංකල්පවලට, පුරවැසියාගේ ස්වෛරීත්වයට එරෙහි සංකල්පවලට, බුද්ධාගමට ඇති ප්‍රමුඛතාවය අහෝසි කිරීම පිළිබඳ වූ සංකල්ප වලට එරෙහිව පෝලිම් ගැසී ගොස් ආණ්ඩුවට විරුද්ධව ඡන්දය දේවි. නමුත් උතුරු නැගෙනහිර ජනතාව දෙමල ඩයස්පෝරාවගේ කීමට 95%කට වඩා ආණ්ඩුවට පක්ෂව ඡන්දය දේවි.

ඉතින් අවුලක් නෑනේ.. ජනමත විචාරණය පරදිනවනේ.. ඔබට එහෙම හිතුනා නේද?

ජාත්‍යාන්තරය ප්‍රශ්ණයක් තියෙනවා කියලා දකින උතුරු නැගෙනහිර දෙපළාතේ, ඒ ප්‍රශ්ණය තියෙනවා කියන එක ඩයස්පෝරා බළල් අත් හරහා, උතුරේ වැටෙන ඡන්දයෙන් ජාත්‍යාන්තරයට පිළිගන්න සිදුවේවි. ඒ ප්‍රථිපලය එක්ක ජාත්‍යාන්තරය, ඩයස්පෝරාව වගේම ඒ බොරු මතවාදය වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්න NGO නඩ ඒ ප්‍රතිපල උස්සාගෙන තමන්ගේ අරමුණ වෙනුවෙන් ඉතිහාසයේ කිසිම දිනෙක නොවූ විරූ දැවැන්ත පිම්මක් පනීවි. ඒක එහෙම වෙන්නෙ නෑ කියලා හිතුනු කිසිවෙකු හෝ වෙත්නම් සුඩානය බෙදුනු ආකාරය ගැන නැවත අධ්‍යයනය කරන්න. එතකොට මම මේ කියන කාරණය පැහැදිලි වේවි. සුඩානයේ සමස්ත දුප්පතුන් සංඛ්‍යාව මේ වනවිට 60%ක්. ඊට වඩා දේවල් කියන්න අනවශ්‍යයි.

ආර්ථිකය වැටුනොත් ආර්ථිකය ගොඩගන්න පුලුවන්. නමුත් රටක් දෙකට බෙදුනොත් ආපහු එකක් කරන්න බෑ. මේ වෙලාවේ රටට අබමල් රේණුවක හෝ ආදරයක් තියෙන මොනයම්ම හෝ පුද්ගලයෙක්, ජාතික ජන බලවේගය ගෙන එන්න හදන පූර්ණ වශයෙන් 13 සංශෝධනය සිදු කිරීම හෝ එහි සඳහන් කාරණා ඇතුලත්ව එන නව ව්‍යවස්ථාව පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීම පවා නවතන්න පුරවැසියෙක් ලෙස දැරිය යුතු උපරිම ශක්තිය යෙදවීම සිදු කල යුතු වෙනවා. 

මේ වෙලාවේ රට හමුවේ තැබෙන ලොකුම ගැටළුව මෙයයි. සහල් රටින් ගේනවාද නැද්ද, තෙල් මිල අඩු වෙනවාද නැද්ද, ලොකු ළූණු ගණන්ද කියන ප්‍රශ්ණ මෙම ගැටළුව හමුවේ ඉතාම සුළු ප්‍රශ්ණ පමණයි. 

යුද්ධයෙන් ඉටු කර ගත නොහැකි වූ අරමුණ, මෙවර ඡන්දය හරහා ඉටු කරගතහොත්, අප විසින් දෙකඩ කර තිබෙන්නේ මේ රටේ කල්පයක් කල් ඉපදෙනා දරුවන්ගේ  උරුමයයි.

මේ වෙනුවෙන් ඔබේ ප්‍රතිචාරය කුමක් වූවද මට කමක් නැත. මා ලියා තැබුවා පමණි. ඉතිරිය ඔබට බාර කරමි.

- අභීත එදිරිසිංහ