රනිල් වික්‍රමසිංහ සත්‍ය වශයෙන්ම ශ්‍රී ලංකාවේ ගැලවුම්කාරයාද?

Aug 31, 2025 at 08:26 AM

|

Lanka Leader

මහින්ද රාජපක්ෂ ගෙදර යවා ගෙන ආ යහපාලන ආණ්ඩුව සහ ඔවුන්ගෙන් බලය ගිලිහීමේදී ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාට බලය ගන්නට ඉඩ දී නැවත වතාවක් රනිල් වික්‍රමසිංහ නම් මහජන ඡන්දයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට පවා පැමිණිය නොහැකි වූ පුද්ගලයෙකු අනුප්‍රාප්තික ජනාධිපතිවරයා දක්වා ගෙන ආ කුමන්ත්‍රණයේ දිග පලළ සහ ඉන් ශ්‍රී ලංකාවට ඇතිවූ දේශපාලන ආර්ථික හානි සම්බන්ධයෙන් දේශපාලන විශ්ලේෂිකාවක් වන ශෙනාලි වඩුගේ මහත්මිය ඉතාමත් ගැඹුරු විග්‍රහයක යෙදෙන්නීය. ඇය ඉදිරිපත් කරන මතයේ  ඇති ප්‍රභලත්වය නිසාත් අනාගතයේ පෙන්වන්නට නියමිත නාඩගමක හැඩරුව එයින් විද්‍යාමාන වන නිසාත් ඇයගේ එම ලිපියේ ස්ංහල පරිවර්තනය ලංකා ලීඩර් නෙව්ස් පාඨකයාගේ පරිශීලනය පිණිස මෙසේ පල කරමු.

පරිවර්තනය ජීවන්ත ජයතිස්ස

රනිල් වික්‍රමසිංහ සත්‍ය වශයෙන්ම  ශ්‍රී ලංකාවේ ගැලවුම්කාරයාද?

ශ්‍රී ලංකාවේ වත්මන් ආර්ථික බිඳවැටීම හුදකලාව තේරුම් ගත නොහැක. එය 2015 පාලන තන්ත්‍ර වෙනස  සමඟ බැඳී ඇති අතර, එය මහින්ද රාජපක්ෂ රජය ඉවත් කළ එක්සත් ජනපදය සහ ඉන්දියාවේ දැඩි මැදිහත්වීමෙන් සංවිධානය කරන ලද (මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ වැරදි තිබුණේ නැතැයි මින් අදහස් නොවේ) 2015 ජනවාරි මාසයේදී බලයට පත් වූ “යහපාලන” සන්ධානය පහත සඳහන් අයගෙන් සමන්විතව අටවාගත් සන්ධානයක් විය.

i)එජාප (රනිල් වික්‍රමසිංහ)

ii)මෛත්‍රීපාල සිරිසේන (චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංගගේ සහාය ඇතිව) නායකත්වය දුන් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙන් බිඳී ගිය කන්ඩායම

iii)දෙමළ ජාතික සන්ධානය (දෙමළ ජාතික සන්ධානය)

iv)ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ

v)රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන වලට අයත් කොටස්, ඊනියා සිවිල් සමාජ ක්‍රියාකාරීන්, බටහිර අරමුදල් සපයන කණ්ඩායම් සහ ඉන්දියානු ගැති බුද්ධිමතුන්ගේ සහාය ලබන කණ්ඩායම්

යන කණ්ඩායම් වලින් සමන්විත විය,

මෙම සන්ධානය එක්සත් වූයේ කොටස්කරුවන්ගේ දැක්ම මත පදනම් වී  නොව තනි මෙහෙවරක් උදෙසා පමණකි. එනම් රාජපක්ෂ පරිපාලනය දුර්වල කර විසුරුවා හැර ඉන්දියාව QUAD හවුල්කරුවෙකු බවට පත් වූ කාලය වන විට ශ්‍රී ලංකාව බටහිර සහ ඉන්දියානු භූ දේශපාලනික අවශ්‍යතා සමඟ පෙළගැස්වීම උදෙසාය.

2015–2019 යහපාලන ආණ්ඩුව පාලන කාලය තුළ බටහිර ගැති සහ ඉන්දියානු ගැති ප්‍රතිපත්ති වෙනස්කම් කිහිපයක් ඇතුළත් විය.

i)ඉතිහාසයේ පෙර නොවූ විරූ තමන්ගේ රටට සහ එහි සන්නද්ධ හමුදාවන්ට එරෙහිව එක්සත් ජාතීන්ගේ මාන්ව හිමිකම් 30/1 යෝජනාවට  සම-අනුග්‍රහය දැක්වීම (2015)

ii)ඉන්දියාව සමඟ ETCA රාමුව වැනි උපායමාර්ගික ගිවිසුම්වලට එළඹීම සහ MCC, ACSA, SOFA වැනි එක්සත් ජනපද පිටුබලය ලත් ගිවිසුම් කරා ගමන් කිරීම. එලෙසම 2017 දී ACSA අත්සන් කරන ලදී.

iii)රාජ්‍ය ව්‍යවසායන් දුර්වල කිරීම සහ පෞද්ගලීකරණය/විදේශකරණ න්‍යාය පත්‍ර වෙතට තල්ලු කිරීම.

iv) සහන ණය (අඩු පොලී, දිගු කාලීන) වලින් කෙටි කාලීන ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර (ISB)  ණය ගැනීම නැවත වෙත ආර්ථිකය යොමු කිරීම. ඒ අනුව එක්සත් ජනපදය පදනම් කරගත් ව්‍යාපාර අරමුදල් සහ හෙජ් අරමුදල් මගින් අතිමහත් ලෙස ස්වෛරී බැඳුම්කර මිලදී ගන්නා ලදී.

2015–2019 අතර කාලය තුළ, ශ්‍රී ලංකාව ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 12 කට වඩා නිකුත් කළේය, බොහෝ විට ඒවා 6–8% පොලී අනුපාත යටතේ, එකවර මුදල් වශයෙන් ආපසු ගෙවිය හැකිය. ජපානයෙන්, චීනයෙන් හෝ බහුපාර්ශ්වික සමාගම්වලින් ලබාගත් සහනදායී ණය මෙන් නොව, මෙම ණය ගැනීම්, 2020–2022 සංචිත අර්බුදයට සෘජුවම හේතු වූ ණය කාල බෝම්බයක් බවට පත් විය.

2015 යහපාලන සන්ධානය නිර්මාණය කළ එම බාහිර බලවේග 2022 දී “අරගලය” අතරතුර නැවත මතුවිය. සැබෑ දුෂ්කරතා සහ රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන සහ සමාජ මාධ්‍ය ව්‍යාපාර යන දෙකෙන්ම පෝෂණය වූ මහජන විරෝධතා, ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ධුරයෙන් ඉවත් කිරීමට බල කළේය.

එම ක්‍රියාදාමය මගින් නැවත බලයට පැමිණියේ රනිල් වික්‍රමසිංහ හෙවත් ඡන්දයෙන් තේරී පත් නොවූ, පාර්ලිමේන්තුවේ එක් ආසනයක් පමණක් ඇති නමුත් වොෂින්ටනය, නවදිල්ලිය සහ ගෝලීය මූල්‍ය ක්‍රියාකාරීන්ට පිළිගත හැකි නායකයාය.

කෙසේ වුවද අද වන විට, මෙම ඉතිහාසය නොදන්නා බොහෝ දෙනෙකුට රනිල් වික්‍රමසිංහ ආර්ථිකයේ “ගැලවුම්කරුවා” යැයි විශ්වාස කිරීමට සලස්වා ඇත. යථාර්ථය නම්, ශ්‍රී ලංකාව බිඳවැටීමේ ආර්ථික අත්තිවාරම් 2015–2019 යහපාලන වසරවලදී, ඔහුගේ නායකත්වය යටතේ, සම්පූර්ණ බාහිර සහාය ඇති බව හොඳින්ම පැහැදිළිය.

ප්‍රශ්නය : ශ්‍රී ලංකාවේ ණය පැහැර හැරීම සැබවින්ම ප්‍රකාශ කළේ කවුද?

පිළිතුර: එම ප්‍රකාශය කළේ පාර්ලිමේන්තුව හෝ ජනාධිපතිවරයා නොවේ. ඒ වෙනුවට 2022 අප්‍රේල් මාසයේදී මහ බැංකු අධිපති නන්දලාල් වීරසිංහ සහ මුදල් අමාත්‍ය අලි සබ්‍රි විසින් එම ප්‍රකාශය නිකුත් කරනු ලැබුවේය.

ප්‍රශ්නය : ඔවුන් ණය පැහැර හැරීම ප්‍රකාශ කළේ ඇයි?

පිළිතුර: ශ්‍රී ලංකාවේ ණය හිමියන්ට ගෙවීමට විදේශ සංචිත නොමැති බව ඔවුන් කියා සිටි නිසයි.

ප්‍රශ්නය :  ණය පැහැර හැරීම ප්‍රකාශ කිරීමෙන් ඇති වූ ප්‍රතිඵලය කුමක්ද?

පිළිතුර: විවේචකයින් තර්ක කරන්නේ එය ද්විපාර්ශ්වික සහයෝගය, මූල්‍යකරණය සම්බන්ධීකරණය කිරීම හෝ සාකච්ඡා ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම වැනි විකල්ප සඳහා ඉක්මනින් දොර වැසූ , බාහිරව බලපෑමට ලක් වූ තීරණයක් බවයි. ණය පැහැර හැරීම ප්‍රකාශ කිරීමෙන් ශ්‍රී ලංකාවට තවදුරටත් සාමාන්‍යය ක්‍රමයට ණය ගැනීමට, ණයපත් විවෘත කිරීමට නොහැකි විය. මෙම තීරණය දැඩි කොන්දේසි යටතේ ශ්‍රී ලංකාව වක්‍රව ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ තුරුලට ගැනීමට බල කළේය.

ප්‍රශ්නය: ශ්‍රී ලංකාව හදිසියේම ඉන්ධන, ගෑස් සහ අත්‍යවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය හිඟයකට මුහුණ දුන්නේ කෙසේද?

පිළිතුර:ණය පැහැර හැරීම ප්‍රකාශයට පත් කළ පසු, ශ්‍රී ලංකාවට සාමාන්‍ය ණය මාර්ග වෙත ප්‍රවේශය අහිමි විය.

සැපයුම්කරුවන් කලින් මුදල් ඉල්ලා සිටීමට කටයුතු කළේය. ඉන්ධන නැව්ගත කිරීම්, ඉවුම් පිහුම් ගෑස්, ඖෂධ සහ අනෙකුත් අත්‍යවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය සඳහා ගෙවීමට ශ්‍රී ලංකාව සතුව තිබුණේ ඉතා අඩු විදේශ සංචිත (ඩොලර්) ප්‍රමානයකි. මෙය 2022 දී ජනතාව මුහුණ දුන් දිගු පෝලිම්, විදුලිය විසන්ධි කිරීම් සහ හිඟයන්ට හේතු විය.

ප්‍රශ්නය: ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රමාණවත් විදේශ සංචිත නොතිබුනේ ඇයි?

පිළිතුර: ශ්‍රී ලංකාව ප්‍රධාන වශයෙන් සහනදායී ණය මත යැපීම වෙනුවට කෙටි කාලීන වාණිජ ණය (ISB) වලින් විශාල වශයෙන් ණයට ගෙන තිබුණු බැවින්   ණය විශාල වශයෙන් එකවර ගෙවීමට සිදු විය. ඒ සමඟම, ආනයන (ඉන්ධන, ආහාර, ඖෂධ, වාහන, සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩ) සඳහා  ශ්‍රී ලංකාව වියදම් කළ මුදලට සාපේක්ෂව රටේ අපනයන ඉතා අඩු විය. 2020 කෝවිඩ්-19 වසංගතයෙන් පසු රටට විශාල වශයෙන් ඩොලර් උපයන ක්ෂේත්‍ර දෙකක් වන සංචාරක ව්‍යාපාරය සහ ප්‍රේෂණ ද තියුනු ලෙස පහත වැටුණි. 2021–22 වන විට, අත්‍යවශ්‍ය දේ සඳහා කිසිවක් ඉතිරි නොකර, පැරණි ණය ගෙවීම සඳහා පමණක් සියලුම සංචිත පාහේ වියදම් කිරීමට රජයට සිදු විය.

ප්‍රශ්නය : කෙටි කාලීන වාණිජ ණය (ISB) ලබා ගැනීමට වගකිව යුත්තේ කවුද සහ ඒවා ලබා ගත්තේ ඇයි? කොපමණ මුදලක් ලබා ගත්තාද, ලබා ගත්තේ කවදාද සහ කුමන කොන්දේසි මතද?

පිළිතුර : 2014 වන තෙක් ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ ණය බොහෝ දුරට ජපානය, ආසියානු සංවර්ධන බැංකුව සහ ලෝක බැංකුවෙන් ලබාගත් දිගුකාලීන සහන ණය විය. ඒවා අඩු පොලී, දිගු ආපසු ගෙවීම් (අවුරුදු 20–30) සහිත ණය වේ. 2015–2019 කාලය තුළ අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහගේ යහපාලන රජය යටතේ, ණය ගැනීමේ උපාය මාර්ගය වෙනස් විය. දිගුකාලීන සහන ණය වෙනුවට, ඔවුන් ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර (ISB) වෙත මාරු විය . එනම් 6%–8% පොලියට කෙටි කාලීන, වාණිජ ණය ගැනීම් වලට ඔවුන් මාරු විය. මෙම ණය වැටුප් දිනට ගෙවීමට ණය ලබා ගැනීමක් වැනි විය. ඒවා ඉහළ පොලී, කෙටි කාලීන සහ එකවර ආපසු ගෙවීමට සිදු විය. ඒවා උකසක් වැනි සහන ණය (අඩු පොලී, දිගු ආපසු ගෙවීම් සහිත ණය) මෙන් නොවන්න්නේය . එම ප්‍රමානය 2015–2019 අතර කාලය තුළ,ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර වලින් ලබාගත් ඩොලර් බිලියන 12.5 කට ආසන්න ණය මුදලකි. අයවැය හිඟයන් පියවා ගැනීම, රුපියලේ කෘතිම ස්ථාවරත්වය පවත්වා ගැනීම සහ ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම පිළිබඳ සාකච්ඡා කිරීම වෙනුවට කල් පිරෙන පැරණි  ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර ආපසු ගෙවීම පිණිස මෙම ක්‍රියාමාර්ගය අනුගමනය කරනු ලැබීය. මෙම ණය ලබා ගැනීමේදී  සහනදායී ණය මෙන් දිගු කාලයක් තිස්සේ ආපසු ගෙවනවා වෙනුවට එකවර ආපසු ගෙවීමට රජය බැඳී සිටියේය. 2020–22 වන විට, විශාල ආපසු ගෙවීම් එකවරම කිරිමට සිදු  විය. එයින් සිදුවූ අහිතකර බලපෑම දැඩි විය. අඩු සංචිත සහ උපස්ථ සැලැස්මක් නොමැති විට, ශ්‍රී ලංකා රජය  ණය ගෙවීම පැහැර හැරීම දක්වා තල්ලු විය. 2015–2019 කාලය අතර තුර ශ්‍රී ලංකාව ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර වෙතට මාරු වීමේ ක්‍රියාවලියට වගකිව යුතු පුද්ගලයන් අතර ප්‍රධාන තීරණ ගත් කණ්ඩායම විය. එම කණ්ඩායමට අගමැති / ප්‍රතිපත්ති සැලසුම් අමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ (එජාප) මහතා (ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති මාරුවේ නිර්මාතෘවරයා වන්නේය). ඔහුට අමතර මුදල් අමාත්‍යවරුන් ලෙස කටයුතු කළ රවි කරුණානායක (2015–2017) සහ මංගල සමරවීර (2017–2019)ද මහ බැංකු අධිපතිවරුන් වන අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් (2015–2016) (හෙවත් 2015 බැඳුම්කර වංචාව සම්බන්ධයෙන් කුප්‍රකටම පුද්ගලයාය). තවත් මහ බැංකු අධිපතිවරයෙකු වූ ඉන්ද්‍රජිත් කුමාරස්වාමි (2016–2019) ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර මත යැපීම දිගටම කළ පුද්ගලයන්ය. එලෙසම ආර්ථික උපදේශකයින් සහ විද්වතුන්( චින්තන ටැංකි) සහාය දක්වන ප්‍රතිපත්තිය වූයේ  ආර්ථිකය "ලිබරල්කරණය"   කිරීමටය. ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර සඳහා පෙනී සිටි උපදේශකයින් අතර Pathfinder Foundation, Advocata Institute, Verité Research (විදේශීය පරිත්‍යාගශීලීන්ගේ බලපෑම ඇති බොහෝ දෙනෙක්) හා සම්බන්ධ නිලධාරීන් ඇතුළත් විය. ඒ අනුව 2015–2019 කාලය තුළ ණය උගුල නිර්මාණය කරන ලදී. කෙටි කාලීන ණය ගැනීම, ඉහළ පොලී අනුපාත, එකවර මුදල් ආපසු ගෙවීම්, සංචිත ගොඩනගා නොගැනීම උගුලේ ප්‍රධාන ලක්ෂණ වේ.

ප්‍රශ්නය : ආර්ථික අර්බුදයට දොස් පවරන්නේ කාටද?

පිළිතුර: දේශීයව සහ ජාත්‍යන්තරව තල්ලු කරනු ලබන පොදු තත්වය නම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ තනිකරම වගකිව යුතු බවයි. නමුත් මෙය නිවැරදි නොවේ. අර්බුදයේ මූලයන් 2015–2019 යහපාලන (සිරිසේන–රනිල්) රජය යටතේ දිවෙන අතර, එය ශ්‍රී ලංකාව අඩු පොලී, දිගු කාලීන සහනදායී ණය ගැනීම් වලින් ඉහළ පොලී, කෙටි කාලීන ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර (බොහෝ විට එක්සත් ජනපද ව්‍යාපාර අරමුදල් වලින්) වෙත මාරු කළේය. මෙමගින් ණය උගුල නිර්මාණය කළේය. 2019 නොවැම්බර් මාසයේදී ගෝඨාභය බලයට පත්වන විට, ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර වලට ආපසු ගෙවීම්වලින් 70% ක් ගෙවීමට සිදු වන තත්වයක් නිර්මාණ්ය කර තිබුණි. කෝවිඩ්-19 වසංගතය (2020–2021) සංචාරක ව්‍යාපාරය සහ මුදල් සම්ප්‍රේෂණ අතුගා දැමූ අතර, වාර්ෂික විදේශ විනිමය ලැබීම් ඩොලර් බිලියන 8–10 ක් දක්වා කපා හැරියේය. ඔහු ආපසු ගෙදර යැවීම පිණිස ජනතාව බිය ගැන්වීමේ ව්‍යාපාරයක් ජවිපෙ ක්‍රියාත්මක කළේය. යුක්රේන යුද්ධයෙන් පසු 2022 ගෝලීය වෙළඳ භාණ්ඩ තුළ සිදුවූ කම්පනය (තෙල්, ගෑස්, ආහාර) හේතුවෙන් ආනයන දරාගත නොහැකි විය. ගෝඨාභය ප්‍රතිපත්තිමය වැරදි සිදු කළේය (පොහොර තහනම, ණය නොගැනීම හෝ සාම්ප්‍රදායික මිත්‍රශීලී ජාතීන් වෙත ළඟා නොවීම, සංචිතවලට ප්‍රමුඛත්වය දීම නොකිරීම). නමුත් ඔහු ව්‍යුහාත්මක ණය අර්බුදය ඇති කළේ නැත. නමුත් ඔහුට එය උරුම විය. ඉතින්, ගෝඨාභයට පමණක් දොස් පැවරීමෙන් විශාල අර්බුදයේ කතාව සන්ගවා ඇත. එනම්  2015–2019 කාලය තුල  වෙනස්ම  තීරණ ගෙන අර්බූදයට අත්තිවාරම දැමූ බාහිර බලපෑම් සහිත පාලන තන්ත්‍රය මේ තතවයට වග කිව යුතු බව අමතක කරවනු ලැබ ඇත.

ප්‍රශ්නය : ගෝඨාභය රාජපක්ෂ අසමත් වූ විට, රනිල් වික්‍රමසිංහ පමණක් ඉදිරියට පැමිණියේ ඇයි?

පිළිතුර: අර්බුදය සැලසුම් කර තිබුණේ ගෝඨාභය වැටීම භාර ගන්නා ආකාරයට සහ රනිල්ට “ගැළවුම්කරු” ලෙස නැවත පැමිණිය හැකි ආකාරයට වීම මෙයට හේතුව වන්නේය.2020 දී රනිල්ට මහජන වරමක් නොතිබුණි (ඔහුට ඔහුගේ ආසනය පවා අහිමි විය, ඔහුගේ පක්ෂය එක්සත් ජාතික පක්ෂය බිඳ වැටුණි), නමුත් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ඉල්ලා අස්වූ විට පිරිනමන ලද එකම “විකල්පය” ඔහු විය. 2015–2019 රනිල්ගේම යහපාලන ධුර කාලය තුළ සැබවින්ම නිර්මාණය කරන ලද ජාත්‍යන්තර බැඳුම්කර ආපසු ගෙවීම් සඳහා දොස් පැවරීම  ඔහු ගෝඨාභයට වෙතට පැවරීමට ඉඩ දුන්නේය. මහජන කෝපය අරගල හරහා ගෝඨාභය රාජපක්ෂ වෙත පමණක් යොමු වූ පසු, මැතිවරණයකින් තොරව රනිල්ට ජනාධිපති ධුරයට පත්විය හැකි විය. 2015–2019 කාලය තුළ ඔහුට අවසන් කළ නොහැකි වූ ශ්‍රී ලංකාව තුළ බටහිර සහ ඉන්දියානු බලපෑම ශක්තිමත් කිරීම දිගටම කරගෙන යාමට මෙය ඔහුට කදිම අවස්ථාවක් ලබා දුන්නේය. ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල ප්‍රමුඛ කප්පාදු ප්‍රතිසංස්කරණ ඉදිරියට ගෙන යාම මෙන්ම රාජ්‍ය වත්කම් (පෞද්ගලීකරණය) විදේශ අවශ්‍යතා සඳහා ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම, චීනයෙන් ඈත් වූ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය නැවත පෙළගස්වා ගැනීම රනිල්ගේ න්‍යාය පත්‍රයේ ප්‍රමුඛ කාර්යන් විය.කෙටියෙන් කිවහොත්, රනිල්ගේ නැගීම කැපකිරීමක් නොව, ගණනය කළ කාලයකි. අත්‍යවශ්‍ය භාණ්ඩ මිලදී ගැනීමට ඩොලර් නොමැති නිසා ඇති වූ අරගලවලට සහාය දුන් අය විසින් උපකාරී කළේය. එනම් රනිල්ගේ කඳවුර නිර්මාණය කිරීමට උපකාරී වූ අර්බුදයකට “විසඳුම” ලෙස ගෝඨාභයට ඇතුළු වීමට ඉඩ දීමයි. අවාසනාවකට, ඊනියා උගත් අයට පවා මෙම බිම් යථාර්ථය තේරුම් ගැනීමට නොහැකි වී තිබේ.

ප්‍රශ්නය :. මෙයින් අදහස් කරන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ කෙටි කාලයක් තුළ කඩා වැටෙන බව දැනගෙන සිටි බවත් විදේශ සංචිත සහ මූල්‍ය තත්ත්වය පිළිබඳව දැනුවත්ව සිටි නමුත් ගෝඨාභයගේ රජය එය නොදැන සිටි බවද?

පිළිතුර: ඔව්. රනිල් යටතේ යහපාලන රජය (2015–2019) එක්සත් ජනපදය පදනම් කරගත් ව්‍යාපාර අරමුදල්වලින් කෙටි කාලීන ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර (ඓSඹ්) ලබා ගැනීමෙන් ඔවුන් නිර්මාණය කළ ණය උගුල පරිණත වන බව හරියටම දැන සිටියේය.

මෙම බැඳුම්කර 2019 න් පසු පොකුරු ලෙස පරිණත වීමට ගොඩගැසී තිබුණි. එයින් අදහස් කරන්නේ බලයට පත්වන ඕනෑම කෙනෙකුට ආපසු ගෙවීමේ කාලසටහනක් උරුම වන බවයි. 2019 අග භාගය වන විට විදේශ සංචිත දැනටමත් භයානක ලෙස අඩු වී තිබුණි. අගමැති සහ මූල්‍ය බලපෑම් කරන්නා ලෙස රනිල් මේ ගැන සම්පූර්ණයෙන්ම දැන සිටියේය. නමුත් මහජනතාවට සහ ගෝඨාභයගේ කඳවුරට පවා සැබෑ චිත්‍රය ඉදිරිපත් කර නොතිබුණි. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ යටතේ නව රජයට මෙම කාල බෝම්බය උරුම විය. වසංගතය සහ 2022 යුක්රේන යුද්ධය මගින් ඇති කළ පීඩනය විසින් අර්බූදය තවත් උග්‍ර කළේය. නමුත් මූල හේතුව දැනටමත් යහපාලන විසින් ඔහු වෙත පටවා තිබුණි. බිඳවැටීම පැමිණි පසු, දොස් පැවරීම සාර්ථකව ගෝඨාභය රාජපක්ෂ වෙත පමණක් පටවන ලද අතර, රනිල්ට නැවත පැමිණීමට, ඡන්දයෙන් තේරී පත් නොවී, බටහිර-ඉන්දියානු න්‍යාය පත්‍ර සමඟ පෙළගැස්වීමට රික්තයක් නිර්මාණය විය. කෙටියෙන් කිවහොත්, බිඳවැටීම අහම්බයක් නොවේ. එය හිතාමතා ගණනය කළ සැකසුමකි. රනිල්ගේ කඳවුර ණය උගුල අටවා, නිහඬව සිට, ගෝඨාභය රාජපක්ෂට එයට ඇතුළු වීමට ඉඩ දී, පසුව පිපිරීමෙන් පාලන තන්ත්‍රය වෙනස් කිරීමට බල කළ විට ඔහු ආපසු පැමිණියේය.

ප්‍රශ්නය: උගතුන්ට පවා මෙම මූලික බිමේ  යථාර්ථය තේරුම් ගැනීම එතරම් අපහසු වන්නේ ඇයි?

පිළිතුර : පුළුල් වැරදි වැටහීමකට සාධක කිහිපයක් දායක වේ. ඒවා නම්,

i)මූල්‍ය සංකීර්ණතාවට එදිරිව සරල කළ වෘත්තාන්තය

ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර , විදේශ සංචිත, ණය කල්පිරීම් සහ ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ වැඩසටහන් තාක්ෂණික වේ. බොහෝ මාධ්‍ය වාර්තා ඒවා "ගෝඨාභය අසාර්ථක" හෝ "රනිල් අපව බේරා ගත්තා" ලෙස සරල කර, යටින් පවතින ණය උගුල සඟවනු ලබයි.

ii)පාලිත තොරතුරු සහ මාධ්‍ය භ්‍රමණය

බොහෝ ආයතන අර්බුදයට ගෝඨාභය රාජපක්ෂට දොස් පවරන ආඛ්‍යානයක් ඉදිරිපත් කළ අතර, රනිල් "ගැලවුම්කරු" ලෙස නිරූපණය කරමින් අර්බූදයේ 2015–2019 මූලාරම්භය වසන් කළේය.

iii)බාහිර බලපෑම සහ දේශපාලන ඉංජිනේරු විද්‍යාව

ඇමරිකානු-ඉන්දියානු සහාය ලබන දේශපාලන උපාමාරු සහ ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ ගෝලීය මූල්‍ය සම්බන්ධතා ප්‍රසිද්ධියේ ඉස්මතු කර දැක්වූයේ නැත. ණය ව්‍යුහය සංවිධානය කළේ කවුරුන්ද යන්න සාමාන්‍ය පුරවැසියන් හෝ උගත් අය පවා බොහෝ විට නොදැන සිටියහ.

iv)ක්ෂණික අර්බුද කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීම

ජනතාව පෝලිම්, හිඟයන් සහ උද්ධමනය අත්විඳිනු ලැබුවෝය . අර්බුදයට හේතු වූ වසර ගණනාවකට පෙර ගත් ප්‍රතිපත්ති තීරණ විශ්ලේෂණය කරනවාට වඩා දෘශ්‍යමාන දුක් වේදනාවලට ඔවුන් චිත්තවේගීයව ප්‍රතිචාර දැක්වූහ.

vi)වැරදි තොරතුරු සහ ව්‍යාජ වීර චරිත

සමාජ මාධ්‍ය සහ ජාත්‍යන්තර වාර්තාකරණයන් නිතරම රනිල් ගැටළු විසඳන්නා ලෙස ඉදිරිපත් කළ අතර 2015–2019 දී ඔහුගේ ප්‍රතිපත්ති කාල බෝම්බය නිර්මාණය කළ බව නොසලකා හැරියේය. තාක්ෂණික ණය ව්‍යුහය සහ විදේශීය බලපෑම පිළිබඳ  ඓතිහාසික සන්දර්භය පැහැදිලිව ඉදිරිපත් නොකළහොත් උගත් පුරවැසියන් පවා නොමඟ යැවිය හැකිය. 2015–2019 ප්‍රතිපත්ති 2022 බිඳවැටීමට සම්බන්ධ නොකර, මහජනතාවට සැබෑ චිත්‍රයට වඩා විකෘති “ගැලවුම්කරු එදිරිව අසාර්ථකත්වය” නම් වෘතාන්තයක් පමණක් ඉතිරි වේ.

ප්‍රශ්නය : රනිල් බලයට පත්වීමෙන් පසු ණය බර අඩු කළාද?

පිළිතුර: නැත. ඔහුගේ නායකත්වය යටතේ ණය බර දිගටම වර්ධනය විය, බොහෝ දුරට ඔහු දිගුකාලීන තිරසාරභාවය සඳහා ආර්ථිකය ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමට වඩා ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ ආධාරිත ණය, නව ද්විපාර්ශ්වික ණය සහ දේශීය ණය ගැනීම් මත විශ්වාසය තැබූ බැවින් මෙලෙස සිදු විය.

ප්‍රශ්නය: 2015–2019 දී නිර්මාණය කරන ලද ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර ණය උගුල රනිල් විසින් ආපසු හරවන ලැබුවාද?

පිළිතුර: නැහැ. කලින් ගත් ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කර තවමත් පරිණත වෙමින් පැවති අතර, රනිල්ගේ රජය ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ කොන්දේසි යටතේ ඔවුන්ට සේවය කිරීම දිගටම කරගෙන ගියේය. ව්‍යුහාත්මක ණය ගැටළුව තවමත් පවතී. 2027 වර්ෂයේ සිට ආපසු ගෙවීම් තව තවත් විශාල වන අතර තත්වය වෙනස් වීම සඳහා සුළු ඉඩක් පමණක් ඉතිරි වේ.

 ප්‍රශ්නය: රනිල් යටතේ පුරවැසියන්ට ක්ෂණික සහනයක් ලැබුණාද?

පිළිතුර: සැලකිය යුතු ලෙස නොවේ. ඔහු කෙටි කාලීන ආනයන කිහිපයක් ස්ථාවර කළ අතර, පුරවැසියන්ට ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල විසින් නියම කරන ලද කප්පාදු පියවරවල කොටසක් වූ ඉහළ බදු, අඩු කළ සහනාධාර, උද්ධමනය සහ රාජ්‍ය වත්කම් පෞද්ගලීකරණයට දිගටම මුහුණ දීමට සිදු විය.

ප්‍රශ්නය: රනිල් නව විදේශ සංචිත හෝ තිරසාර ආදායම් මාර්ග නිර්මාණය කළාද?

පිළිතුර: නැහැ. දිගුකාලීන සංචිත ගොඩනැගීම හෝ අපනයන සහ සංචාරක ව්‍යාපාරය අර්බුදයට පෙර මට්ටම්වලට පුනර්ජීවනය කිරීම නොව, පවතින බැඳීම් කළමනාකරණය කිරීම කෙරෙහි අවධානය යොමු විය. ආර්ථික වර්ධනය තවමත් දුර්වලව පවතී.

ප්‍රශ්නය: උපායමාර්ගික ජාතික වත්කම් ආරක්ෂා කිරීමට රනිල් පියවර ගත්තාද?

පිළිතුර: නැත. ඔහුගේ ධුර කාලය තුළ, වරාය, බලශක්තිය සහ ගුවන්තොටුපළ වැනි ප්‍රධාන අංශවල පුද්ගලීකරණයන් සහ විදේශීය හවුල්කාරිත්වයන් කිහිපයක් අඛණ්ඩව සිදු වූ අතර, එමඟින් උපායමාර්ගික සම්පත් කෙරෙහි ජාතික පාලනය අඩු විය. කැපී පෙනෙන උදාහරණයක් නම්, ඩොලර් බිලියන 1.1 ක් පමණ සඳහා හම්බන්තොට වරාය චීන සමාගමකට වසර 99 කට බදු දීම, ප්‍රධාන ජාතික වත්කමක මෙහෙයුම් පාලනය සියවසකට ආසන්න කාලයක් සඳහා විදේශයකට භාර දීම පමණක් සිදු විය.

ප්‍රශ්නය: ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයේදී රනිල් මහජන විශ්වාසය හෝ ස්වාධීනත්වය යථා තත්ත්වයට පත් කළාද?

පිළිතුර: අර්ධ වශයෙන්, නමුත් බොහෝ දුරට ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල හෝ බටහිර පිටුබලය ලත් රාමු තුළ මූල්‍ය හා මූල්‍ය ප්‍රතිපත්තිය සීමා වී තිබූ අතර, ආර්ථික තීරණ කෙරෙහි ස්වෛරී පාලනය සීමා කළේය.

ප්‍රශ්නය. මෙම කැපකිරීම්වල දිගුකාලීන බලපෑම් ශ්‍රී ලංකාවට ඇති කරන්නේ කුමක්ද?

පිළිතුර: රනිල් යටතේ ගනු ලැබූ ඒකාබද්ධ ආර්ථික, උපායමාර්ගික සහ දේශපාලන තීරණ කල් පවතින ප්‍රතිවිපාක කිහිපයක් නිර්මාණය කර ඇත:

1)උපායමාර්ගික වත්කම් කෙරෙහි ජාතික පාලනය අහිමි වීම.

i)බදු දීම සහ අනෙකුත් පුද්ගලීකරණයන් මගින් තීරණාත්මක යටිතල පහසුකම් කෙරෙහි රාජ්‍යයේ පාලනය අඩු කරයි.

ii)අනාගත රජයන්ට මෙම වත්කම් ස්වාධීනව නැවත ලබා ගැනීමට හෝ භාවිතා කිරීමට සීමිත හැකියාවක් පමණක් ඇත.

2)ණය මත යැපීම සහ ආර්ථික අවදානම

i)ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ වැඩසටහන්, එක්සත් ජනපද ව්‍යාපාර අරමුදල් ජාත්‍යන්තර බැඳුම්කර සහ ද්විපාර්ශ්වික ණය මත යැපීම ශ්‍රී ලංකාව බාහිර අධීක්ෂණය යටතේ තබා ගනී.

ii)මූල්‍ය ප්‍රතිපත්තිය සීමා කර ඇත. ඉහළ බදු, අඩු කරන ලද මහජන සේවා සහ ජාතික සංවර්ධනය සඳහා ආයෝජනය කිරීමට සීමිත හැකියාව.

3)ස්වෛරීභාවය ඛාදනය වීම

i)භූ දේශපාලනික බැඳීම් (MCC, ඇCSඇ, Eඨ්Cඈ ශ්‍රී ලංකාව බටහිර සහ ඉන්දියානු උපායමාර්ගික අවශ්‍යතාවලට බැඳ තබයි.

ii) චීනය, රුසියාව හෝ මැද පෙරදිග රටවල් ඇතුළු අනෙකුත් ගෝලීය හවුල්කරුවන් සමඟ ස්වාධීනව සාකච්ඡා කිරීමට ඇති නිදහස අඩු කිරීම.

4)සීමිත දිගුකාලීන ආර්ථික වර්ධනය

i)අරමුදල් නව යටිතල පහසුකම් ගොඩනැගීම හෝ දේශීය ආදායම් උත්පාදනය කිරීමට වඩා ණය සේවා සැපයීම, ස්ථාවර කිරීම සහ විදේශීය බැඳීම් සපුරාලීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි.

ii) පුරවැසියන් වැටුප්, රැකියා අවස්ථා සහ රාජ්‍ය සේවා ගුණාත්මකභාවය තුළ එකතැන පල්වීමට මුහුණ දෙයි.

5)මහජන අතෘප්තිය සහ සමාජ පීඩනය

i)දිගුකාලීන කප්පාදු, ජීවන වියදම් ඉහළ යාම සහ සුභසාධන කප්පාදුව සමාජ නොසන්සුන්තාව වැඩි කළ හැකිය.

ii)අනාගත රජයන් බාහිර පීඩනය යටතේ ක්‍රියාත්මක කරන ලද ජනප්‍රිය නොවන ප්‍රතිපත්ති ආපසු හැරවීමට අරගල කරනු ඇත.

6)පරම්පරාගත බලපෑම

i)ජාතික ධනය අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය හෝ තාක්ෂණ ආයෝජන වෙනුවට විදේශ ණය ආපසු ගෙවීම් සඳහා යොමු කෙරේ.

ii)අනාගත පරම්පරාවන්ට විදේශ පාලිත ණය සහ සම්මුති විරහිත ස්වෛරීභාවයේ බර උරුම වේ.

ප්‍රශ්නය. අනාගත පරම්පරාවන් සඳහා “ගැලවුම්කරු” ආඛ්‍යානය නිවැරදිද?

පිළිතුර: නැත. ක්ෂණික බිඳවැටීම කළමනාකරණය කර තිබිය හැකි වුවද, ඉහළ ණය, විදේශ මූල්‍යකරණය මත යැපීම සහ අඛණ්ඩ කප්පාදුව හේතුවෙන් දිගුකාලීන අවදානම් පවතින අතර එමඟින් අනාගත පරම්පරාවන් ඒවාට නිරාවරණය වේ. වර්තමාන පරම්පරාවට සුළු වේදනාවක් පමණක් දැනිය හැකි නමුත් අනාගත පරම්පරාව වත්මන් නායකයින්ගේ වැරදි හේතුවෙන් දුක් විඳිනු ලබන අතර එයට වගකිව යුත්තේ වෙන කිසිවෙකු නොව රනිල් වික්‍රමසිංහය. සරල සත්‍යය: රනිල් අපට ණයට ගත් ඔක්සිජන් ලබා දුන්නත් එය ප්‍රතිකාරයක් නොවේ. අර්බුදය තවමත් ජීවමානයි, දැනට සැඟවී ඇත.

ප්‍රශ්නය: රනිල් ශ්‍රී ලංකාවේ ස්වයංපෝෂිතභාවය සහ ජාතික අවශ්‍යතා ආරක්ෂා කළාද?

පිළිතුර: නැහැ. ඔහුගේ ධුර කාලය යටතේ ප්‍රතිපත්ති ආනයන මත යැපීම දිගටම පැවතුනි, කෘෂිකර්මාන්තය හෝ දේශීය කර්මාන්ත ශක්තිමත් කළේ නැත. එලෙසම ප්‍රධාන වත්කම් පෞද්ගලීකරණය කිරීමට හෝ බදු දීමට ඉඩ දුන්නේය. උපායමාර්ගික තීරණ බොහෝ විට පුරවැසි සුභසාධනයට වඩා විදේශීය අවශ්‍යතාවලට ප්‍රමුඛත්වය දෙමින් ගනු ලැබීය.

ප්‍රශ්නය: රනිල් කල් පවතින ආර්ථික ස්ථාවරත්වයක් සහ විනිවිදභාවයක් ඇති කළාද?

පිළිතුර: නැහැ.ණය සේවා සැපයීම, ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ කොන්දේසි සහ ඉහළ පොලී ණය දිගටම පැවතුනි. පුරවැසියන් ඉහළ බදු, අඩු කළ සහනාධාර සහ සීමිත වර්ධනයක් දුටු අතර ගනුදෙනු සහ පෞද්ගලීකරණයන්හි විනිවිදභාවය අඩු මට්ටමක පැවතුනි. "ගැලවුම්කරු" ලේබලය දිගුකාලීන අවදානම් පවතින බව සඟවයි.

2015–2019 කාලය තුළ නිකුත් කරන ලද ඩොලර් බිලියන 12.5 ක ජාත්‍යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කරවල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, ශ්‍රී ලංකාවේ ඩොලර් බිලියන 37 ක් පමණ වන මුළු විදේශ ණය සඳහා 2027 සිට වාර්ෂිකව ඩොලර් බිලියන 3–3.5 ක් (ප්‍රධාන මුදල සහ පොලිය) ගෙවීමට සිදුවේ. 2023 දී රනිල් මහ බැංකුව ස්වාධීන කිරීමට ගත් පියවරෙන් පසුව, මහ බැංකුව දැන් ශ්‍රී ලංකා රජයට වඩා සෘජුවම ජත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලට වගකිව යුතුය. පුරවැසියන් බදු සහ තැන්පතු හරහා තම මෙහෙයුම් සඳහා අරමුදල් සපයන නමුත්, මහ බැංකුව ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ නියෝග අනුගමනය කිරීමට නීත්‍යානුකූලව බැඳී සිටින අතර මහජනතාව කෙරෙහි අනුකම්පාවෙන් ක්‍රියා කිරීමට බැඳී නොමැත. නිදහසේ පාවෙන රුපියල සමඟ, ඕනෑම අවප්‍රමාණයක් මෙම ගෙවීම් සපුරාලීම සඳහා ඩොලර් බවට පරිවර්තනය කිරීමට අවශ්‍ය දේශීය මුදල් ප්‍රමාණය වැඩි කරන අතර, ජාතික අයවැය සහ පුරවැසියන් මත තවදුරටත් පීඩනයක් ඇති කරයි.

ශ්‍රී ලංකාවට නායකත්වයක් නොමැති විට රනිල් වික්‍රමසිංහ මැදිහත් වීම සම්බන්ධයෙන් සමහරුන්ගේ ගෞරවය හිමි විය හැකි නමුත්, මෙම සංජානනය නොමඟ යවන සුළුය. ඔහුට, ඔහු නොදන්නා අර්බුදයක් උරුම නොවීය. ඔහු 2015–2019 කාලය තුළ නිර්මාණය කිරීමට උදව් කළ ණය උගුලක් සහ ආර්ථික බිඳවැටීමක් ඉදිරියට ගෙන යාම ඔඉණිස නැවත පැමිණියේය. 2022 න් පසු ඔහුගේ "නායකත්වය" කෙටි කාලීන පෙනී සිටීම් සහ මුදල් ප්‍රවාහය කළමනාකරණය කළ නමුත් ව්‍යුහාත්මක ණය විසඳීමට, ස්වෛරීභාවය යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමට හෝ තිරසාර ආර්ථික පදනම් ගොඩනඟා ගැනීමට නොහැකි විය. කෙටියෙන් කිවහොත්, ඔහු තාවකාලික සහනයක් පමණක් ලබා දුන් අතර, මහජන පක්ෂපාතිත්වය පිළිබඳ කෘතිම හැඟීමක් ඇති කළ අතර, ශ්‍රී ලංකාව තවදුරටත් ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදල මත යැපීමට  සිර කළේය.

Was Ranil Wickremesinghe really Sri Lanka’s savior?