ඉන්දියාව සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර අත්සන් කළ ගිවිසුම් පුර්ණ විනිශ්චය මණ්ඩලයක් හමුවේ නැවත විභාගයට ගන්නා ලෙස ඉල්ලා මහජන අත්සන් ව්‍යාපාරයක්..

Aug 11, 2025 at 11:09 AM

|

Lanka Leader

ශ්‍රී ලංකා රජය සහ ඉන්දියානු රජය අතර අත්සන් කෙරුණු අවබෝධතා ගිවිසුම් 07 ක් බල රහිත කිරීමේ නියෝගයක් නිකුත් කරන ලෙස ඉල්ලා ගොනු කරන ලද මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සම් දෙකක් විභාගයට නොගෙන නිෂ්ප්‍රභ කිරීමට ඉකුත් දා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීන්දු කළ අතර, එම පෙත්සම් ගොනුකර තිබුනේ ආචාර්ය ගුණදාස අමරසේකර ඇතුළු තවත් ජාතික සංවිධාන නියෝජිතයන් පිරිසක් සහ විනිවිද පදනම විසිනි.

එම නියෝගය සම්බන්ධයෙන් කරුණු සඳහන් කරමින් විනිවිද පදනම අන්තර් ජාලයේ පළ කර ඇති වාර්තාවක දැක්වෙන්නේ එම නඩුකර මහජන අයිතිය බලගන්වමින් පවරන ලද ජාතික වැදගත් කමකින් යුත් නඩු දෙකක් වුවද අගවිනිසුරු පද්මන් සුරසේන මැතිතුමා විසින් එම නඩුකර දෙක විභාග කිරීමට පත්කරන ලද්දේ අවමය වූ විනිසුරුන් දෙදෙනෙකු පමණක් බවය.

මෙම තීන්දුවත් සමගම රටේ පවතින නීතියේ ස්වභාවය හා අධිකරණය පිළිබඳ මහත් ව්‍යාකූලත්වයක් හට ගෙන තිබෙන බව හැඟෙන බවද එම පදනම විසින් පෙන්වා දෙන අතර, රටට හා ජනතාවට මෙන්ම දේශයේ අනාගතයටත් බලපාන මෙම තීරණය ඉවත් කර මහජන අයිතිය බලගන්වමින් පවරන ලද එම නඩු දෙක පුර්ණ විනිශ්චය මණ්ඩලයක් හමුවේ නැවත විභාගයට ගන්නා ලෙස ගරු අග්‍ර විනිශ්චකාරතුමාගෙන් ඉල්ලා සිටින බවද එම පදනම ඉල්ලා සිටියි.

එසේම මෙම තීන්දුව සම්බන්ධයෙන් ජනතා අදහස් ලබා ගැනීමට අත්සන් ව්‍යාපාරයක්ද ක්‍රියාත්මක කර ඇති බවත් එම වාර්තාව මගින් පෙන්වා දී තිබේ.

අදාළ සවිස්තරාත්මක වාර්තාව පහළින්..

රට විකුණු අනුර මෝදි හොර ගිවිසුම් අවලංගු කරමු!

සියලුම පක්ෂ පාට පසෙක ලා මාතෘ භුමියේ ගෞරවය, ස්වාධීනත්වය හා භෞමික අඛණ්ඩතාවය ආරක්ෂා කිරීමට අපි ඇප කැප වෙමු !

නීතිපති වෙනුවෙන් ගෙන තිබෙන ස්ථාවරයන් ව්‍යවස්ථාවට හා නීතියට පමණක් නොව සදාචාරයට හා හෘද ශාක්ෂියට ද විරුද්ධ දේශද්‍රෝහී හා දීන බව විදහා දක්වන්නක් බව අවම බුද්ධියක් හෝ ඇති ඕනෑම පුරවැසියෙකුට නිරායාසයෙන්ම ඒත්තු යයි.

ඔබත් මාතෘ භුමියේ ගෞරවය,භෞමික අඛණ්ඩතාවය සහ ස්වෛරීත්වය ගරු කරන නිදහස්, නිවහල්, ස්වාධීන පුරවැසියෙක් වන්නේ නම් අධිකරණ තීන්දුව අභියෝග කිරීම සඳහා පෙළ ගැසෙනු ඇතැයි අපේක්ෂා කර සිටිමු !

අගවිනිසුරුතුමා ඇතුලු සියලු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරන් වෙත

 ශ්‍රී ලංකාව යනු ඉන්දියාවේ හෝ වෙනත් කිසිම රටක දේපලක් නොවුවද අද වන විට ශ්‍රී ලංකාව ඉන්දියාවේ කොලනියක් බවට පත්කිරීමේ සියලුම පියවර ගෙන අවසන්ය. ඉන්දියාවේ ජාතික ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් වන කිසිදු ගිවිසුමකට වෙනත් රටක් සමග නොඑළඹීමට ශ්‍රී ලංකා රජය ඉන්දියාව සමග ගිවිසුම් ගත වී අතර ඉන්දියාව සමග 2025 අප්‍රේල් 5 වන දින ඇති කරගන්නා ආරක්ෂක ගිවිසුම ඇතුළු ගිවිසුම් 7 ක් රටේ ජනතාවට හෙළි නොකිරීමට ඉන්දියාවේ ඉල්ලීම මත කටයුතු කර ඇත.

අංක SCFR/91/2025 හා අංක SCFR/104/2025 දරන නඩු

ශ්‍රී ලංකාවේ ස්වාධිනත්වය හා භෞමික අඛණ්ඩතාවය සහ ස්වෛරීත්වය රහසිගතව හා ව්‍යවස්ථා විරෝධීව ඉන්දියාවට පාවාදෙන එම ගිවිසුම්, විනිවිද පදනම (SCFR/104/2025) සහ ආචාර්ය ගුණදාස අමරසේකර ඇතුළු තවත් 6 දෙනෙක් (SCFR/91/2025) විසින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය හමුවේ අභයෝග කරන ලදී.  බැලූ බැල්මටම එම නඩුකර මහජන අයිතිය බලගන්වමින් පවරන ලද ජාතික වැදගත් කමකින් යුත් නඩු දෙකක් වුවද අගවිනිසුරු පද්මන් සුරසේන මැතිතුමා විසින් එම නඩුකර දෙක විභාග කිරීමට පත්කරන ලද්දේ අවමය වූ විනිසුරුන් දෙදෙනෙකු පමණකි.

රජය වෙනුවෙන් අමාත්‍ය මණ්ඩල ලේකම් විසින් දිවුරුම් ප්‍රකාශයක් නීතිපති මාර්ගයෙන් ගරු ශ්‍රෙෂ්ඨාධිකරණය හමුවේ ගොනු කරන ලදී.

2025.08.04 දින එම පෙත්සම් දෙක ගරු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විනිසුරුවරුන් වන අචල වෙංගප්පුලි සහ ප්‍රියන්ත ප්‍රනාන්දු විසින් සලකා බලන ලදී.

පෙත්සම්කරුවන් වෙනුවෙන් සිදුකරන ලද කරුණු දැක්වීම (මාධ්‍ය වාර්තා අනුව)

එහි දී පෙත්සම්කරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ජනාධිපති නීතිඥ මනෝහරා ද සිල්වා සහ නීතිඥ කණිෂ්ක විතාරණ විසින් එම ගිවිසුම් මගින් ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍ය බලයත්, රටේ ආරක්ෂාවත්, ස්වාධිනත්වයත් උල්ලංඝනය වන බවත්, එසේ හෙයින් එම ගිවිසුම්වලට අත්සන් තැබීමට තීරණය කරන ලද ජනාධිපති ඇතුළු කැබිනට් මණ්ඩලය විසින් හා එම ගිවිසුම් වලට අත්සන් තබා තිබෙන රාජ්‍ය නිලධාරීන් විසින් ජනතාවගේ මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කර ඇති බවටත් කරුණු දක්වන ලදී.

එහි දී ශ්‍රී ලංකාවේ ස්වාධිනත්වය පමණක් නොව රටේ හා ජනතාවගේ අත්ම ගරුත්වය පවා ඉන්දියාව ඉදිරියේ දණ ගස්වා තිබෙන පහත සඳහන් ව්‍යවස්ථා විරෝධී ක්‍රියාවන් කෙරෙහි පෙත්සම්කරුවන්ගේ නීතිඥවරුන් විසින් ගරු අධිකරණයේ අවධානය යොමු කරන ලදී. එනම්,

(අ) ගිවිසුම්වලට අදාළ තොරතුරු අනාවරණය නොකරන ලෙස ඉන්දීය රජය ඉල්ලීමක් කර ඇති නිසා අදාළ තොරතුරු හෙළිදරව් කළ නොහැකි බවට රජය ප්‍රකාශ කර ඇති බව

(ආ) ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 42 වන ව්‍යවස්ථාව යටතේ ජනාධිපතිවරයා පාර්ලිමේන්තුව වගකීමට බැඳී සිටින බව

(ඇ) විදේශීය රාජ්‍යයක් සමග ගිවිසුම්වලට එළඹීමේදී ඒ පිළිබඳව පාර්ලිමේන්තුව දැනුවත් කර ඊට අනුමැතිය ලබා ගත යුතු බව හා මෙවැනි කටයුතු සම්බන්ධයෙන් තම අභිමතය පරිදි කටයුතු කිරීමේ බලයක් ජනාධිපතිවරයා වෙත පැවරී නොමැති බව

(ඈ) මෙවැනි ක්‍රියා නිසා පකිස්ථානය වැනි අසල් වැසි රාජ්‍යයන් සමග පවතින සබඳතාවලට අහිතකර ලෙස බලපෑ හැකි බව

(ඉ) ගිවිසුම්වල අන්තර්ගත කරුණු ප්‍රකාශයට පත් කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම තුළින් ජනාධිපතිවරයා ජනතාවගේ මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කර ඇති බව

(ඊ) තොරතුරු දැන ගැනීමේ පනත යටතේ මෙම ගිවිසුම්වලට අදාළ තොරතුරු ලබාදෙන ලෙස ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයෙන් ඉල්ලීමක් කළත් ජනාධිපතිවරයා මෙවැනි ගිවිසුම්වලට අත්සන් කර නැති නිසා එහි පිටපත් නොමැති බව ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ තොරතුරු නිලධාරියා දැනුදී තිබෙන බව

(උ) ජනාධිපතිවරයා විසන් විධායකයේ ප්‍රධානයා හා සේනාධිනායකයා ලෙස ඔහු වෙත පැවරී තිබෙනඑම ව්‍යවස්ථාපිත යුතුකම් හා වගකීම පැහැර හැර තිබෙන බව

මාධ්‍ය ඔස්සේ වාර්තා වී  තිබෙන ඉහත දේශණ අනුව මහජනතාව වන අපට තහවුරු වන්නේ ජනාධිපතිවරයා ඇතුලු කැබිනට් මණ්ඩලය විසින් ව්‍යවස්ථාවේ මූලික වගන්ති අමු අමුවේ උල්ලංඝනය කර තිබෙන බවයි.

(අ) ජනතාව, පාර්ලිමේන්තුව, විධායකය සහ අධිකරණය

ජනරජයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ප්‍රකාරව ලංකාව නිදහස්, ස්වෛරී ස්වාධීන ජනරජයක් වන අතර  (ආ.ක්‍ර.ව්‍යවස්ථාවේ 1 වන වගන්තිය) ශ්‍රි ලංකාවේ  පරම අධිකාරී බලවතා වන්නේ ජනතාව පමණි. ජනරජයේ පාර්ලිමේන්තුව, විධායකය සහ අධිකරණය විසින් මෙහෙයවන්නේ ජනතාව සතු එකී අධිකාරි බලය නොහොත් පරමාධිපත්‍ය බලය යි. එනම් සමස්ත රාජ්‍ය පාලනය කිරීමේ බලතල ඇත්තේ ජනතාවටයි (3 හා 4 වන වගන්ති). මහජන විශ්වාසය ආරක්ෂා කරමින් රාජ්‍ය බලය ජනතාවගේ යහපතට ක්‍රියාත්මක කිරීමට ආණ්ඩුව බැඳී සිටියි. මහජන විශ්වාසය ආරක්ෂා කිරීමට හා බලගැන්වීමට අධිකරණය බැඳී සිටියි  [4 (ඇ) වගන්තිය]. ඒ අනුව එකී ජනතා විශ්වාසය ආරක්ෂා කරමින්, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට හා රටේ නීතියට යටත්ව අවංකව හා ස්වාධීනව ජනතාවගේ අධිකරණ බලය, ජනතාව පමණක් සතුවන පරමාධිපත්‍ය බලය සහ මුලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් තහවුරු කිරීමට,  බලගැන්වීමට සහ යුක්තිය පසඳලීමට, අධිකරණය බැඳී සිටියි [ 4 (ඈ) සහ 105 වගන්ති].

(ආ) නිශ්චිත සීමිත කාලසීමාවකට රාජ්‍ය පාලනයට පත්කරන පාර්ලිමේන්තුවේ සහ විධායක ජනාධිපතිවරයාගේ වගකීම

රජය කෙරෙහි තබා ඇති ජනතා විශ්වාසය ද,  ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සහ නීතිය ද ආරක්ෂා කරමින් වසර පත්වන සීමිත වසර 5 ක කාලය තුල රාජ්‍ය පාලනය කිරීමට ජනරජයේ විධායක ජනාධිපතිවරයා සහ සියළුම පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීන් නීතියෙන් බැඳී සිටියි [30 (2) ව්‍යවස්ථාව] සහ 62 (2) ව්‍යවස්ථාව]. එහිදී එම සියළුම ආයතන සහ පුද්ගලයන් මෙන් ම මහජන විශ්වාසය හා පිළිගැනීම ආරක්ෂා කිරීමට බැඳී සිටින සියළුම විනිසුරන් ද රටේ මුලික නීතිය වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ආරක්ෂා කිරීමටත්, මහජන විශ්වාසය රකිමින් තම ධුරයේ කටයුතු කිරීමටත් නීතියෙන් බැඳී සිටියි (ව්‍යවස්ථාව IV උපලේඛණය).

නීතිපතිගේ ස්ථාවරය (මාධ්‍ය වාර්තාවලට අනුව)

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් එසේ පනවා තිබුන ද නීතිපතිගේ ස්ථාවරය ඊට පටහැනි බවට ජනාවට නිරීක්ෂණය වී තිබේ. එහි දී  නීතිපතිවරයා වෙනුවෙන් පෙනී සිටි නියෝජ්‍ය සොලිසිටර් ජනරාල් නිර්මලන් විග්නේෂ්වරන් අධිකරණය හමුවේ කරුණු දක්වමින් පවසන ලද්දේ;

(අ) සාමාන්‍යයෙන් මෙවැනි ගිවිසුම්වලට එළඹීමේදී අමාත්‍ය මණ්ඩල අනුමැතිය ලබා ගැනීම සාමාන්‍ය පටිපාටිය. අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ සිටින්නේ ද පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් ය. ඔවුන් මෙම ගිවිසුම් පිළිබඳව දැනුවත් වීමක් සිදුවී ඇත. එම නිසා මෙම ගිවිසුම් පාර්ලිමේන්තුවේ අනුමැතිය සඳහා ඉදිරිපත් කර නොමැති බවට පෙත්සම්කාර පාර්ශවය විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලබන කරුණු පදනම් විරහිතය.

(ආ) ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 157 වන ව්‍යවස්ථාව යටතේ පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ යුතු වන්නේ ආයෝජන සම්බන්ධයෙන් විදේශීය රාජ්‍යයන් සමග ඇතිකර ගන්නා ගිවිසුම්, ද්විත්ව බදු ගිවිසුම් ය. මෙවැනි අවබෝධතා ගිවිසුම් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීම අනිවාර්ය නොවේ.

(ඇ) ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 42 වන ව්‍යවස්ථාව යටතේ ජනාධිපතිවරයා පාර්ලිමේන්තු වගකීමට බැඳී සිටිය ද ජනාධිපතිවරයාට ලැබෙන සියලු තොරතුරු පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ යුතු බවට නියමයක් නොමැත.

ජනතාවගේ නිරීක්ෂණය

නීතිපති වෙනුවෙන් ගෙන තිබෙන ස්ථාවරයන් ව්‍යවස්ථාවට හා නීතියට පමණක් නොව සදාචාරයට හා හෘද ශාක්ෂියට ද විරුද්ධ දේශද්‍රෝහී හා දීන බව විදහා දක්වන්නක් බව අවම බුද්ධියක් හෝ ඇති ඕනෑම පුරවැසියෙකුට නිරායාසයෙන්ම ඒත්තු යන්නේ ය. ඒ කෙසේ ද යත්,

(අ) ඉන්දීයාවේ ඉල්ලීමට කීකරු වෙමින් ජනතාවට හා රටට, වර්තමානයට මෙන්ම අනාගතයට බලපාන කරුණු ඇතුලත් ජාත්‍යන්තර ගිවිසුම් (රාජ්‍ය ආරක්ෂාවට බලපාන ගිවිසුමක් ද ඇතුලුව) ජනතාවගෙන් වසන් කිරීම සාධාරණ හා නීත්‍යානුකූල බව පැවසීම කොතරම් දීන, දේශද්‍රෝහී හා ව්‍යවස්ථා විරෝධී ප්‍රකාශයක් ද?

(ආ) කැබිනට් මණ්ඩලයේ සිටින්නේත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රින් නිසා කැබිනට් මණ්ඩලය ප්‍රශ්ණගත ගිවිසුම් සම්බන්ධව දැනසිටීම පාර්ලිමේන්තුව ට ඒවා සම්බන්ධයෙන් දැනුම් දීමකට සමාන කිරීමට උත්සාහ කිරීම කෙතරම් අමනෝඥ ද?

(ඇ) ජනතාවට, රටට හා රටේ අනාගතයට, ජාත්‍යන්තර සම්බන්ධතාවලට හා ජනතා පරමාධිපත්‍ය බලයට සෘජුවම බලපාන ජාත්‍යන්තර ගිවිසුම් සම්බන්ධව ජනතාවට හා පාර්ලිමේන්තුවට දැනුම් දීමට ජනාධිපතිවරයා බැඳී නොසිටීම හා ඒවා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් නොකර සිටීම හා ඒවා ජනතාවගෙන් සඟවා තබා ගැනීමේ ජනාධිපතිගේ ක්‍රියාව සාධාරණීයකරණය කිරීම කොතරම් ජනතා විරෝධී හා සදාචාර විරෝධී වන්නේ ද? එය ජනතා පරමාධිපත්‍ය බලය උදුරා ගැනීමක් හෝ යටපත් කිරීමක් නොවන්නේ කෙසේ ද?

ආණ්ඩුව විසින් ජනතාව දිගින් දිගටම රවටා තිබීම

ඉහත ගිවිසුම් සම්බන්ධව ආණ්ඩුව දිගින් දිගටම ජනතාවගෙන් කරුණු වසන් කිරීමට මුල සිටම උත්සාහ ගෙන තිබේ. ඒ කෙසේ ද යත්,

(අ) අදාල ගිවිසුම් කැබිනට් මණ්ඩලයට අනුමැතිය සඳහා ඉදිරිපත් කරන ලද බවට කියා ඇති කිසිදු දිනයක දී ඒවා එසේ ඉදිරිපත් කරන ලද බවට කැබිනට් ප්‍රකාශක විසින් මාධ්‍යට හෙලිදරව් කර නොමැති අතර කැබිනට් මාධ්‍ය නිවේදන වල එම ගිවිසුම් ඉදිරිපත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් කිසිවක් සඳහන් කර නොමැත.

(ආ) අමාත්‍ය විජිත හේරත් විසින් 2025.04.06 දින පාර්ලිමෙන්තුවේ දී ප්‍රකාශ කර සිටියේ තොරතුරු දැනගැනිමේ පනත යටතේ ඉල්ලුම් කර එම ගිවිසුම් පිළිබඳව අනාවරණය කර ගත හැකි බවයි.

(ඇ) එම ගිවිසුම් සම්බන්ධව කැබිනට් ප්‍රකාශකගෙන් 2025.04.08 වන දින කැබිනට් තීරණ දැනුම්දීමේ මාධ්‍ය හමුවේ දී විමසා සිටිය දී  ඔහු (අමාත්‍ය නලින්ද ජයතිස්ස) කියා සිටියේ, සමහර කරුණු සම්බන්ධයෙන් දෙපාර්ශවයේ (ඉන්දියාවේ ද) එකඟතාවය ඒවා හෙලි කිරීම සඳහා අවශ්‍ය බවත්, එවා සියල්ල පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරන බවත්ය. එසේම “එතකල් සිටීමට අමාරුනම් තොරතුරු දැනගැනීමේ පනතින් අහන්න පුලුවන්’’ යනුවෙන් ද ප්‍රකාශ කර සිටින ලදී.

තොරතුරු දැනගැනීමේ පනත යටතේ විමසා සිටිය දී ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයෙන් එවන ලද පිළිතුර සම්බන්ධව අධිකරණයේ දී හෙලිදරව් වූ කරුණු ඉහතින් සඳහන් කර ඇත.

විභාගයට නොගැනීම

එහෙත් නීතිපති වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් කරන ලද කරුණු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් පිළිගෙන තිබෙන අතර එම නඩු දෙකම විභාගයට දින නියම නොකරම නිෂ්ප්‍රභා කර ඇත.

අධිකරණය හා නීතිය පිළිබඳ ව්‍යාකූලතාවක් හට ගෙන තිබීම

මෙම තීන්දුවත් සමගම රටේ පවතින නීතියේ ස්වභාවය හා අධිකරණය පිළිබඳ මහත් ව්‍යාකූලත්වයක් හට ගෙන තිබෙන බව අපට හැඟේ. මීට සති කිහිපයකට ඉහත දී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු යසන්ත කෝදාගොඩ ප්‍රසිද්ධ දේශණයක දී කියා සිටියේ මෙසේය.

(අ) ලිඛිත නීතිය මගින් පාර්ලිමේන්තුව විසින් පරිපාලන නිලධාරින් වෙත වගකීම් හා වගවීම් පවරා තිබේ.

(ආ) එම වගකිම් ඉටු කිරීමට අවශ්‍ය බලතල ද නීතියෙන් ම ලබා දී තිබේ.

(ඇ) එහෙත් ඒවා ක්‍රියාත්මක කල යුතු ආකාරය ලිඛිත නීතියේ සඳහන් නොවේ. ඒවා සඳහන් වන්නේ නඩු තීන්දු වල වේ. පරිපාලන නීතිය විනිශ්චයකාරවරුන් විසින් විකාශණය කරන්න ක් වේ.

(ඈ) එම වගකීම් ස්වභාවික යුක්ති ධර්මයේ මූලධර්ම අනුව සත්බාවයෙන් හා මහජන සුභසිද්ධිය වෙනුවෙන් ක්‍රියාත්මක කල යුතු වේ.

(ඉ) පරිපාලන ක්‍රියාවක් කුමන තත්වයන් යටතේ කවර ආකාරයට සිදු කල යුතු ද යන්න පැහැදිලි විය යුතු වේ (මෙය ජනාධිපති සමාව සම්බන්ධයෙන් ගත් තීරණයට අදාලව පවසන ලදී)

එසේ තිබිය දී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේන් ජනාධිපති පාර්ලිමේන්තුවට (හා ජනතාවට) වගකීමට බැඳී සිටිය ද, එම වගකීම් ඉටු කිරීමට බලතල ජනාධිපති වෙත ව්‍යවස්ථාවෙන් ම ලබා දී තිබුන ද ඒ සියල්ල අමතක කර දමා මහජන පරමාධිපත්‍යට සෘජුවම බලපාන ජාත්‍යන්තර ගිවිසුම් විදේශීය රටක ඉල්ලීම පිට රහසිගතව තබා ගනිමින් බලාත්මක කිරීමට කටයුතු කිරීම කොතරම් දුරට සත්බාවයෙන් යුතුව මහජන සුබසිද්ධිය වෙනුවෙන් කරන ලද ක්‍රියාවක්ද යන බවට සාමාන්‍ය ජනතාවට නම් නොවැටහෙන බව කිව යුතුය. එහි දී එම ගිවිසුම් වලට ඇතුලත් වීම, ඒවායේ අන්තරගතය තීරණය කිරීම, ඒවා හෙලි නොකිරීමට ඉන්දියාව සමග එකඟ වීම යනාදිය කවර තත්වයන් යටතේ කුමන ආකාරයෙන් කුමන හේතුන් මත සිදුකර තිබේ ද යන්න ජනතාවගෙන් වසන් කර ඇත.

තීන්දුවට හේතූන් අනාවරණය කරන ලෙස ඉල්ලා සිටීම

එබැවින් එක් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුතුමකු විසින් ජනතාව ඉදිරියේ පැහැදිලි කරන ලද පරිපාලන නීතියේ මූලධර්ම උල්ලංඝනය කරමින් ජනාධිපති විසින් සිදු කරන ලද රහසිගත ක්‍රියාවන් අනුමත කරමින් තවත් විනිසුරු මඩුල්ලක් විසින් සමස්ත රටටම බලපාන කාරණයක් සම්බන්ධයෙන් ලබා දුන් තීන්දුවට හේතුන් දැන ගැනීමට ජනතාවට අයිතියක් ඇත.

නීතිය, නීතියේ පාලනය හා අධිකරණය සම්බන්ධව ව්‍යාකූත්වයක් නිර්මාණය වීම

ජනතාව විසින් එකී තීරණය නොදැන සිටියෙත් මෙහි සඳහන් ව්‍යාකූලත්වය සමාජය තුල අධිකරණය හා නීතිය කෙරෙහි ඇති විශ්වාසය හා නීතියේ පාලනය බිඳ හෙලීමට හේතු වනු ඇත. නීතිය සැමට හා සෑම විටම ඒකාකාරව හා සාධාරණව ක්‍රියාත්මක නොවීමේ ප්‍රතිථල අති භයානක ය. නීතියේ කඩා වැටීමත් සමග දූෂණය හා ප්‍රචන්ඩත්වය ද වර්ධනය වීම වැලැක්විය නොහැකි ය.

අගවිනිසුරුතුමා ඇතුලු සියලු විනිසුරන්ගෙන් කරනු ලබන ඉල්ලීම

ජනරජයේ පාලන අධිකාරිය වන ජනතාවට වංචාකරමින් සහ කරුණු වසන් කරමින් ඉන්දීය රජයට ලංකාවේ ස්වාධීනත්වය සහ භෞමික අඛණ්ඩතාවය පාවාදීමට එකඟ වෙමින් ඉන්දියාවේ ජාතික ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් වනු ඇතැයි ඉන්දීය රජය සලකන කිසිම රටක් සමග සබඳතාවට නොපැවැත්වීමට එකඟවෙමින් 2025 අප්‍රේල් 5 වන දින ඉන්දියාව සමග කොළඹදී අත්සන් කරන ලද ආරක්ෂක ගිවිසුම ඇතුළු ගිවිසුම් 7 ක් ඉන්දියාවේ ඉල්ලීම මත ජනතාවගෙන් වසන් කරන ලද බව නීතිපති අධිකරණය වෙත දැනුම් දී තිබියදී, එහි ඇති බැරෑරුම් තත්වය නොසලකා හැරීමෙන්, හා ඉන්දීය ආරක්ෂක ගිවිසුම ඇතුළු අනෙකුත් ගිවිසුම් සියල්ල සෘජුව හෝ ව්‍යාංගව අනුමත කරමින් මහජන අයිතිය බලගන්වමින් අධිකරණය හමුවේ පවරන ලද නඩු දෙකම විභාගයකින් තොරව 2025 අගෝස්තු මස 04 වන දින ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, මෙහි අත්සන් තබන අපගේත් සමස්ත රට වැසියාගේත් දැඩි අවධානයට යොමු ව ඇති බව කියා සිටිමු.

රටට හා ජනතාවට මෙන්ම දේශයේ අනාගතයටත් බලපාන මෙම තීරණය ඉවත් කර මහජන අයිතිය බලගන්වමින් පවරන ලද එම නඩු දෙක පුර්ණ විනිශ්චය මණ්ඩලයක් හමුවේ නැවත විභාගයට ගන්නා ලෙස ගරු අග්‍ර විනිශ්චයකරු වන ඔබ තුමන් ඇතුලු සියලු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

මෙම ඉල්ලීම ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් ගෞරවයෙන් යුතුව ඉල්ලා සිටින්නේ සමස්ත ජනතාවගේ ම අභිවෘද්ධිය හා සුබසිද්ධිය වෙනුවෙනි.

නිදහස් නිවහල් පුරවැසියන්ගේ වගකීම

ඔබත් මාතෘ භුමියේ ගෞරවය,භෞමික අඛණ්ඩතාවය සහ ස්වෛරීත්වය ගරු කරන නිදහස්, නිවහල්, ස්වාධීන පුරවැසියෙක් වන්නේ නම්, ඉහත සඳහන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ නිගමණය අභියෝග කිරීම ඔබ පිළිගන්නේ නම්, මෙම පෙත්සම පිළිගෙන එය අනුමත කරන ලෙස ඔබ සැමගෙන් ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

අද දින (2025.08.10)  සිට ක්‍රියාත්මක වන පරිදි  දින 7 ක් තුල රට මුහුණ දී ඇති මෙම කණගාටුදායක තත්ත්වය සම්බන්ධව අවංකවම කම්පා වන 1000 කට අධික නිදහස්, නිවහල් පුරවැසියන් පිරිසක් මීට අත්සන් තැබීම මගින් එම  අධිකරණ තීන්දුව අභියෝග කිරීම සඳහා පෙළ ගැසෙනු ඇතැයි අපේක්ෂා කර සිටිමු.

අත්සන් තැබීම සඳහා පහළ සබැඳියෙන් පිවිසෙන්න..

https://vinividafoundation.org/lets-cancel-the-fraudulent-agreements-of-anura-modi-who-sold-the-country/